© Krant van Blankenberge | Een Vissersleven: Leven of Hel
Auteur Dany De Soete Een Vissersleven: Hemel of Hel :: De vereniging of de Hollandse periode (1) ::

De Vereniging der Nederlanden in 1814 en 1815 verliep heel wat minder vlot dan men meestal denkt. In oktober 1813 verslaan Rusland, Pruisen en Oostenrijk in een driedaagse veldslag Bonaparte nabij Leipzig. De verslagen Fransen trekken zích terug achter de Rijn maar in december steken hun tegenstanders de stroom over. Een colonne Pruisen is al op 16 december in Mechelen, rijdt naar Leuven, maar trekt zich dan terug in Breda. Eind januari 1814 begint dan de definitieve opmars en op 1 februari arriveren de Pruisen en Russen in Brussel. Een week later verschijnt Prins Willem van Oranje in Brussel. Hij wordt vrij enthousiast onthaald. Er zijn echter geruchten dat Willem voor iets meer dan een beleefdheidsbezoek opdaagt.

De Prins is inmiddels met toestemming van de Britten in Nederland al uitgeroepen tot soeverein vorst nadat hij er in geslaagd is ook de bezwaren van de Russische Keizer te ontkrachten want Willem heeft een paar jaar de kaart van Bonaparte getrokken. Hij heeft de Britten beloofd dat het een stevige buffer tegen het agressieve Frankrijk zal worden maar daarvoor heeft hij graag behoorlijk wat gebiedsuitbreiding naar het Oosten en het Zuiden. Hij vraagt een flink stuk van het westen van Duitsland maar vermoedt dat de Pruisen hem dat niet zullen gunnen. In de vroegere Koninklijke Oostenrijkse-Nederlanden valt wel wat te rapen want de Oostenrijkers zijn niet meer geïnteresseerd in de afgelegen Zuidelijke-Nederlanden.

Willem slaagt erin twee hoofdrolspelers te spreken: Keizer Frans van Oostenrijk en de Britse minister van Buitenlandse Zaken Lord Castlereagh, (de Britten hebben bijna alle oorlogen tegen Bonaparte gefinancierd). Lord Castlereagh windt er geen doekjes om tegenover 'de Brabanders' zoals hij de Nederlanders consequent noemt. Hij is in twee dingen geïnteresseerd: de afschaffing van de slavernij en een sterke bufferstaat tegenover Frankrijk, die Antwerpen en de Schelde kan verdedigen, zodat de Britten niets te vrezen hebben. Hij zegt letterlijk: 'Om vrij te zijn moet u sterk zijn. Om sterk te zijn moet u deel worden van een groter geheel en dat geheel is de Unie met Holland'. Willem krijgt zelfs het hele vroegere prinsbisdom Luik dat nooit tot de Nederlanden behoord heeft.

Er is wel nog een kaper op de kust: officieel hebben de geallieerden alleen tegen Bonaparte oorlog gevoerd en niet tegen Frankrijk en nu de Corsicaan verbannen is naar Elba zit er weer een Bourbon op de Franse troon. Talleyrand, de Franse minister van Buitenlandse Zaken, wil toch een flink stuk van de Nederlanden behouden. Dat lukt niet, want hij kan alleen Mariembourg, Phillipeville en Bouillon in Frankrijk houden.

lees verder
© www.krantvanblankenberge.be