© Krant van Blankenberge | Een Vissersleven: Leven of Hel
Auteur Dany De Soete Een Vissersleven: Hemel of Hel :: Geschiedenis van de Reddingsdienst-Badendienst aan onze kust ::

De eerste geschreven teksten inzake zeebaden aan onze kust dateert al van 1410. Men mocht toen op zon- en feestdagen niet zwemmen. Overigens in 1437 en 1449 werden daarvoor zelfs strenge straffen uitgevaardigd. Het meest gekende feit dateert van 1510 toen een delegatie van Brugse boogschutters een bezoek aan hun Blankenbergse collega's brachten en een duik in net zeewater namen. In spoedzitting kwam het schepencollege bijeen en men besloot toen dat het reglement niet geldig kon zijn voor 'vreemdelingen'.

In 1496 werden er op het strand van Blankenberge palen geklopt om een badzone af te bakenen. Van 1550 tot 1600 werden er geen zeebaden meer genomen, dit door het woelig bestaan aan onze kust overstromíngen, geuzenopstand, pest, Spaanse muiterij, enz... overigens slechts een tiende van de oorspronkelijke bevolking bleef over.

Na de jaren van het Oostendse beleg (1601-1604) volgde er een rustige periode van 12 jaar maar dan kwamen er gedurende 100 jaar kaperijen, werden akkers geplunderd door voorbijtrekkende troepen, en diverse zeeslagen.

Vanaf 1750 werden de zeebaden in Engeland zeer populair en de toeristen brachten deze nieuwe mode mee. In 1778 verschenen de eerste badkarren te Blankenberge. België werd in 1830 onafhankelijk.

Afbeelding: Adolf Wittevrongel, grootvader van Desidier Wittevrongel.

lees verder
© www.krantvanblankenberge.be