© Krant van Blankenberge | Een Vissersleven: Leven of Hel
Auteur Dany De Soete Een Vissersleven: Hemel of Hel :: De eerste strandredders ::

Op 9 augustus 1835 verdronken in Blankenberge twee Bruggelingen: Frangois Moerman en Pierre Vandamme. Het gemeentebestuur besloot op 10 augustus om een agent in díenst te nemen die moest 'waken over de veiligheid der baders'. Hij werd benoemd als 'zeewachted', zo werd Cornelis Vanneste de allereerste strandredder aan onze kust.

Dit jaar richt een aantal privémensen een 'badennijverheid' op. Men kon dan tegen betaling zeezwemmen en men kreeg dan ook toegang tot de badkarren en ligzetels. Tot 1960 moest men in de meeste badgemeenten betalen om ín zee te zwemmen, zijnde 10 bfr. behalve in Bredene: daar was het altijd gratis.

Gezien het strand en duinen toen (en nu nog steeds) geen eigendom waren van de gemeenten maar van de overheid werden vanaf 1861 jaarlijks 'strandconcessies' door het Ministerie verleend. Uit hun documenten blijkt dat er op de volgende stranden 'bezigheden' waren. Blankenberge, Oostende, Heist (1861), Nieuwpoort (1964), Middelkerke (1877), Wenduine, De Haan-Klemskerke (1886), Knokke (1888), Oostduinkerke (1889), Lombardzijde (1890), Adinkerke (1887), Westende (1898), Koksijde (1899), de Panne (1900), Zeebrugge en Bredene pas in 1909. Deze data zijn niet de data van oprichting van een reddingsdienst maar lang duurde dit niet. Enkel Bredene bleef achter, als laatste kustgemeente werden pas in 1938 strandredders aangesteld. De uitrusting van de eerste Belgische strandredders bestond uit een lang touw waarvan de ene kant vast zat aan een riem die de zeewachters droegen en aan de andere kant vast zat aan een rol of windas die op het strand achterbleef. Zo kon men de baders vlugger naar het strand trekken. Later kregen ze een toeter en een vlag, nog later een roeiboot en een kurken zwemvest. In 1865 werd het woord zeewachter vervangen door sauveteur. Onder hun blauwe kostuum met koperen knopen droegen ze een wollen trui met de vermelding: 'Société Royale de Sauveteurs de Belgique'.

Begin 1900 heerst er een ware bouwkoorts aan onze kust maar tijdens de zomermaanden mocht men niet bouwen waardoor heel wat bouwvakkers net als vissers toen redder waren. Velen konden zelf niet zwemmen. Na de 2de wereldoorlog bestonden de redders hoofdzakelijk uit, stadsambtenaren, studenten, oud-strijders en oorlogsinvaliden. Vandaag zijn het hoofdzakelijk leerkrachten en studenten.

Door de talrijke verdrinkingen organiseerde de provincíe voor het eerst strandreddercursussen (1959). Niet iedereen volgde de cursus. Dit was toen nog niet verplicht en heel wat kandidaten die een voorkeursbehandeling genoten, die niet bekwaam waren, werden nog steeds aangesteld. In 1982 werd I.K.W.V. opgericht (Intercommunale Kustreddingsdienst West-Vlaanderen) waarbij vandaag alle gemeenten zijn aangesloten waardoor alle uitrustingen en signalísatie uniform zijn. Ook de werkuren worden herzien. In 1986 nam AZ-Brugge de cursus reanimatie over. Sedert enkele jaren organiseert WOBRA (West-Vlaamse opleiding voor brandweer, redder en ambulancier) de cursussen.



Afbeelding: Sauveteurs Leon Geldhof, Maurice Trotteijn, Leon De Tey en Maurice Waeghe.

lees verder
© www.krantvanblankenberge.be