© Krant van Blankenberge | Een Vissersleven: Leven of Hel
Auteur Dany De Soete Een Vissersleven: Hemel of Hel :: Het verval ::

Bij de inlijving van onze provincies bij Frankrijk in 1794 werd de nering door de Franse Republiek afgeschaft. De algemene burgerlijke wetten vervingen later de aloude wetten en verordeningen. De 'Visscherskamer' werd daarmee afgeschaft en kon aldus geen vonnis meer vellen. Wat nochtans niet belet dat de vissers trouw bleven aan de aloude gebruiken.

Daarna kwamen onze gewesten onder Hollands bestuur, namelijk van 1815 tot 1830. Tijdens deze periode ontving het gemeentebestuur een modelreglement van inwendige politie der visserij. Een reglement dat werd opgelegd door de Gedeputeerde Staten bij brief van 23 juli 1819 en dat bestemd was om te worden toegepast door de 'Visscherye van Blankenberghe en hare dependentiën'. Op 27 oktober 1821 keurde de gemeenteraad dit nieuw reglement bestaande uit 127 artikels goed.

Toen België onafhankelijk werd in 1830 verviel dit reglement. Alleen de oude zeden en gebruiken, de uitdrukkingen, gezegden en de oude visserstaal bleken tegen de tijd, de nieuwe tijd bestand. Dit alles was immers veel te diep vastgeankerd in het innerlijk wezen van de simpele visser. Geen macht van buitenaf zou er ooit in slagen de eigen geestesgesteldheid van deze mensen te achterhalen, laat staan te overvleugelen.

De vroegere nering werd een soort vakbond avant la lettre waarin de meeste oude geplogenheden voortleefden. Weliswaar bestond het gezag van de Deken en zorgers nog slechts in naam. De vereniging werd nog enige tijd 'Vrije Visscherie' genoemd en werd later de 'Gemeenzaamheid der Visschers'. Op het einde van de 19de eeuw verdween deze gemeenzaamheid tegelijkertijd met de oude schute.


Afbeelding: Vissershaven Blankenberge anno 1898. Glasplaatfoto - Léonce Vanneufville (1855-1938) - Stadsarchief: Tourcoing Frankrijk.

lees verder
© www.krantvanblankenberge.be