Krant van Blankenberge | Cursiefje
Blankenberge: 27/05/2015 Paul Dessein Man - Vrouw

De natuur beantwoordt niet altijd aan onze verwachtingen. Neem nu onze vrouwen: ik bedoel, neem nu de vrouw.

Zie je, als man, een mooi gevormd vrouwenlichaam, dan heb je de onweerstaanbare neiging, tersluiks natuurlijk, eens na te gaan of met dat wonderbaarlijke lichaam een even wonderbaarlijk mooi gezicht gepaard gaat: het lieve en schitterende snoetje. Omgekeerd: zie je, nog altijd man zijnde, een prachtig en edel gelaat, dan kijk je nieuwsgierig uit of dat enige aangezicht bij een even heerlijk lichaam thuishoort. Als dat niet het geval is, dan ontstaat verwarring: je komt in het onverwachte terecht en je bent het noorden kwijt. Grillen van de natuur zijn het, onverwacht pijnlijke zetten, statistische afwijkingen. We hebben het daar lastig mee.

In onze moderne tijden proberen een bepaald soort biologen voor alles een verklaring te vinden: onze 'gennetjes' zijn zelfzuchtig en buiten ons weten om op zoek naar de beste omstandigheden om te worden doorgegeven. Dan is de vraag: wat heeft de natuur voorgehad toen ze deze uitermate verwarrende combinatie bekokstoofde? Wat is daar het nut van? Waarom het (mannelijke) verlangen een ontgoocheling bezorgen die de doorsneeman anderhalve dag ongelukkig maakt? Misschien zelfs twee dagen.

Laat de geleerde bollebozen het maar uitzoeken.

Maar ...

In de oertijden van het mensdom bestond vanuit het voortplantingsperspectief alleen het lichaam. Zagen die allereerste mannetjesmensen een krachtig gevormd vrouwenlichaam, vooral de bekkenzone overigens, dan voelden die mannetjes zich meteen geroepen. Veel is niet veranderd: nog altijd voelen mannetjes zich vlug 'geroepen'.

Na verloop van tijd (duizenden en duizenden jaren) hebben die nog altijd 'primitieve' mensen het woord 'liefde' ontdekt. En mét het woord: de schoonheid van het vrouwengezicht. En met het woord: de gewelfde boezem en de pracht en praal ervan.

We bevinden ons in deze groeiperiode van het mensdom nog in een échte mannencultuur. Vrouwen moesten iets doen met gezicht en boezem. Ze werden, volgens de wetten van de evolutie, gedreven naar steeds hogere en edelere vormen van schoonheid. Kortom: vrouwen worden sinds de 'ontdekking' van de liefde alsmaar mooier. Er komt geen eind aan die wervelende schoonheidstocht. De toekomst van en voor de man oogt fantastisch.

Maar ...

De vrouwen worden meer en meer de 'heerseressen' en sturen nu de ontwikkelingen. Kijk maar naar de onnoemlijk vele echte stervoetbalspelers. Waarom de stervoetballers? Omdat die de neiging hebben thuis te horen in de wereld van grof geld, dure auto's, vrouwen en feestjes. Het aantal dat bij een of andere 'miss' hoort is vrij indrukwekkend. En wat zien we? We zien veel lang haar, veel gecontroleerd wilde 'bebaarding' en vooral een bijna misselijk makende hoeveelheid tatoeages (om het Engelse modewoord maar niet te gebruiken). Dat is dan blijkbaar de mannelijke prijs voor een miss. Hoe ver zullen de heerseressen ons drijven? Kijk wat wij mannen in het verleden hebben aangericht: een vet lijf in oer-Afrikaanse tijden, kleine misvormde voetjes in China, siliconenborsen bij ons, schoonheidschirurgie zowat overal. Het ergste staat ons blijkbaar te wachten. Vrouwenwraak voor zoveel aangedaan leed.

Bovendien zou het me niet verbazen als binnen afzienbare evolutietijd, dus weer duizenden jaren, de jongetjes bebaard en getatoeëerd ter wereld komen.

Ik zal het gelukkig maar (?) niet meer meemaken.

PAUL (dessein)

© www.krantvanblankenberge.be