Krant van Blankenberge | Cursiefje
Blankenberge: 05/08/2015 Paul Dessein Froome & Quintana

Laat ik met de deur in huis vallen: ik ben blij dat Froome de ronde heeft gewonnen. Voor de start was het mij in feite om het even wie zou winnen, Froome of Quintana, als het tussen die twee tot een duel om de eindzege zou komen.

Froome heeft net het gezicht van een pasgeboren baby. Hij heeft een gladde huid en zijn haardos is nog niet tot volledige wasdom gekomen en zijn bijna kinderlijk onschuldige, minzame glimlach maakt het beeld van een vriendelijk man compleet. Natuurlijk. Ik weet het, hij is niet de mooiste stylist. Hij schuddebolt constant bij de geringste inspanning en zijn hele lichaam heeft de neiging te deinen op de denkbeeldige golven van het koersgebeuren. Maar sinds wanneer wordt iemand op 'schoonheid in de inspanning' (sportief) beoordeeld? Ik herinner me Brik Schotte, onze voorbeeld-Flandrien. Hij zat schots en scheef op zijn fiets, maar ging snel vooruit. Aan mensen die hem aanraadden iets aan zijn fietshouding te veranderen om nog sneller vooruit te komen, antwoordde hij steevast: dan kan ik niet meer rijden! Ik vind Froome een minzame niet stijlvolle coureur.

Quintana behoort tot een ander ras. Hij is volbloed Indiaan. Dat wekt per definitie mijn gevoelens van sympathie. Ik heb altijd graag dat vertegenwoordigers van rassen die ooit in de geschiedenis gewelddadig (door ons) zijn onderdrukt, op gelijk welk vlak de absolute top bereiken. Bovendien wordt dat bij mij nog gevoed door het heimwee dat ik nu nog, gevorderd in jaren, voel bij de gedachte aan mijn jeugdige indianenlectuur. Ik zweer nog altijd bij Old Shatterhand (dat ik met een volle 'a' uitsprak) en Old Firehand (met 'ie') en bovenal met Winnetou. Daarom alleen al voel ik een grote sympathie en bewondering voor Nairo.

Vooraf werd rondgebazuind dat deze 'tour' een tour voor klimmers was en bovendien zonder de zo gevreesde lange tijdritten: een hapklare brok voor onze Nairo.

Geleidelijk echter slaagde Froome erin op kousenvoeten, tijdens de moeilijke openingsweek, afstand te nemen van onze Colombiaan. En tijdens de eerste bergrit, in de Pyreneeën, slaagde Froome erin Quintana op afstand te rijden. In de kranten en over de radio weerklonk plots de klaagzang over de vermoorde ronde: dat Froome dat aandurfde in een bergrit, het leek wel een soort misdaad. Herinneringen aan topprestaties van een zekere Armstrong werden opgeroepen, waardoor een donker net van verdachtmakingen over de ronde neerdaalde. De boodschap was duidelijk: iemand die de ronde vermoordt is een nieuwe Armstrong. Bovendien spreekt hij ook nog dezelfde taal. En daarbovenop hebben de Fransen al niet graag dat precies deze taal de ronde domineert! Bijgevolg verschenen hitsige artikelen, werd opruiende commentaar geleverd en veranderde onze minzame Froome in een volksvijand. Op de wegen van de Tour werd hij 'gedoopt' met flesjes urine, vlogen spuwsels in de vorm van heftige klodders hem tegemoet, werd hij uitgescholden voor al wat de here god liever niet hoort en weerklonk heel vaak boegeroep.

Vanaf dat ogenblik wenste ik vurig de overwinning van Froome. Als een opgeruid toeschouwersheir zo te keer gaat, dan wens ik het slachtoffer de morele kracht om overeind te blijven. Bovendien zaten in de groep waarin Froome reed toch enkele mensen, die ik niet veroordeel, verre van, met een bewezen dopingsverleden. Om maar te zeggen, hoe onrechtvaardig alles wel lijkt.

Ons eigen radioduo, Michel en José, schroomden ook niet hun sympathie voor Quintana luide kenbaar te maken. Het is natuurlijk hun volle recht, maar als Michel op een gegeven ogenblik zegt, dat naar zijn smaak, Quintana te laat begonnen is met de ploeg van Froome aan te vallen en te vermoeien, dan is dat een dubbeltje op zijn kant: had Quintana niet gemikt op de laatste loodzware week? En weer bovendien: heeft Froome niet nagelaten in de Pyreneeën zijn voorsprong nog geruststellender uit te bouwen? Wie zal het zeggen? Hoe dan ook: was de voorsprong van Froome kleiner geweest, dan werd er anders gekoerst, en dan zijn we nog lang niet thuis. Dat soort beschouwingen klinkt altijd als vijgen lang na Pasen. (Volgens het strikte Nederlandse Nederlands zou ik 'mosterd na de maaltijd' moeten schrijven. Ik weiger dat: ik houd zo oneindig veel meer van die laattijdige vijg!)

Michel zuchtte ook: toch sneu(!) dat de bolletjestrui naar Froome gaat en niet naar de beste klimmer uit de tour. Maar de bolletjestrui wordt toch uitgereikt dankzij een puntensysteem. Over het geheel van de bergritten (met daarbij de vele ritten met aankomst boven op de top) blijkt dat de Brit uiteindelijk meer punten heeft verzameld. Ik geef toe, ook ik vind Quintana de betere klimmer, maar blijkbaar niet in deze ronde: ben je de betere in klimwerk, dan moet je dat in cijfers en punten uitdrukken, zoals je dat in voetbal met doelpunten moet bewijzen. Zeggende woorden zetten geen zoden aan de dijk!

Ik geloof dat Froome zowat dertig jaar moet zijn en mijn geliefde Quintana, denk ik, vijfentwintig. Dat wil zeggen dat de rondetoekomst glansrijk straalt voor onze Indiaanse Colombiaan.

Ik hoop uit de grond van mijn hart dat Quintana mijn bewondering voor zijn rasgenoten die diep teruggrijpt in mijn kinderjaren, alle eer aan zal doen.

PAUL (dessein)

© www.krantvanblankenberge.be