Krant van Blankenberge | Cursiefje
Blankenberge: 13/04/2016 Ochtendnieuws

Die ochtend werd ik om tien over zevenen wakker. Mij lijkt dit een echt prachtig tijdstip om het nieuwe leven van een nieuwe dag te beginnen. Ik kan me nog even omdraaien en mij koesteren in de ochtendwarmte van mijn, ons bed. Meteen zet ik de radio aan en luister naar een 'streepje' muziek, een ochtendlijke babbel over de waan van de dag en bereik op die prettige en warme manier het ochtendnieuws van halfacht. Ik weet dat daarna het weerbericht volgt (altijd al een van de belangrijkste onbelangrijke dingen), vervolgens altijd een of ander liedje en aansluitend het persoverzicht: ook alweer zeer belangrijk om tot een genuanceerd oordeel te komen over de wanen van de dag! Na dit overzicht sta ik op.

Paul Dessein

De gedachte dat ik nog een klein halfuur kan verblijven in mijn paradijselijke bed maakt van mij een intens gelukkig mens. Wat kleinigheden zoal vermogen. Het doet me bijna denken aan die wijzen die zo het zo vlotjes over dat zeer moeilijke onderwerp, het geluk, kunnen hebben. Een van die wijzen vindt namelijk dat geluk bestaat uit vele kleine in de mate van het mogelijke aaneengeschakelde genoegdoeningetjes.

Gelijk heb ik echter de neiging om mij daartegen af te zetten door te willen zuchten: was het maar zo eenvoudig! Maar ik wil aan niets toegeven en eenvoudigweg nog een beetje nagenieten van de nacht, let wel: de nacht van een ouder wordend man! Bovendien ben ik het best voorbereid op soms heel vreemde mededelingen. Zoals die ochtend van de voorbije week waarop de 'tampon' ter sprake kwam.

Ik was al blij dat ik het woord verstond. Want in mijn jonge jaren in een klein uiteraard landelijk dorp had ik nooit over dat vreemde voorwerp gehoord: vrouwen en de hele maatschappij hielden zich bloedig gedeisd. Bovendien heb ik het woord 'tampon' in deze betekenis altijd al een akelig woord gevonden. 'Tampon' sleept doorheen mijn taalverleden allerlei rare voorstellingen met zich mee waar ik niet over uitweiden wil. Maar deze voorstellingen in verband met het intieme 'vrouwentampon' brengen lijkt mij onvoorstelbaar onkies.

Maar goed: het woord en het ding hebben hun bestaansrecht en zijn bij mij voor altijd verbonden met het basiswoord 'Tampax' dat mij ook weer pijnlijk in de oren klinkt. Was ik vrouw, ik weet niet of ik in staat zou zijn dat spul te gebruiken. Maar ja, dat is niet mijn probleem en ik hoop uit de grond van mijn hart dat ik nooit andere tampons hoef te gebruiken. Er bestaat wat in deze wereld van god.

Wat werd nu bericht in het recente ochtendlijke persoverzicht?
Dat het opgevangen bloed samen met de resten van allerlei vliezen en cellen een schat aan informatie op kan leveren in verband met de huidige gezondheid van de vrouw en informatie ook over de toekomstige. En alsof dit nog niet genoeg zou zijn, ook prognoses over allerlei onprettige, ja zelfs vieze ziektes en aandoeningen die de vrouw in kwestie te wachten staan, worden mogelijk. Eigenlijk bijna een soort intelligente tampon. (Let nu eens op die bijna onmogelijke combinatie: 'intelligent' en 'tampon': is het niet om het ter plekke te besterven?) Als dat al het geval zou zijn, dan krijgt dat woord 'intelligent' amper een kans in deze moderne Angelsaksisch gedomineerde wereld. Het woord 'intelligent' verwordt tot 'smart'. Denk maar aan het smarthorloge. Alles wordt nu 'smart' (zonder reclame te willen maken voor het autootje). Dat intelligente horloge meet allerlei waarden die informatie verschaffen over je huidige én je toekomstige gezondheidstoestand, net als ons tamponnetje met een beetje labo-onderzoek dat ook zou kunnen. Deze waarden kunnen dan aan je 'personal computer' worden toevertrouwd. Deze gegevens worden vervolgens naar je persoonlijk medische dossier doorgeschakeld, zodat de dokter een beter overzicht krijgt van je lichamelijke toestand. De tijd dat psychologische gegevens zullen gemeten worden is niet meer zo veraf. Ach, wat leven we in een troostrijke wereld!

De vraag die ik me stel is heel vaak de volgende: wil ik dat weten? Ik ben zoals de meesten van het menselijke ras geen held. Als ik zou vernemen dat ik op middellange termijn ongemakken zou ontwikkelen die vrij vervelend zijn en zouden kunnen leiden tot mijn iet of wat vroegere dood, dan zou ik ineens ongelukkig worden: dat weet ik zeker. Vandaar dat ik die 'tamponochtend' niet zo goed ben doorgekomen. Ik zou zo graag hebben dat het leven wat ik leid niet op bijna wiskundige wijze wordt vastgelegd. Is het niet ruim voldoende als we ons best doen om min of meer gezond te leven met af en toe de nodige zondetjes. Na die zondetjes kunnen we ons herpakken en weer een lange tijd proberen nog maar eens min of meer gezond te leven. Als ons dat lukt, dan hebben wij weer een reden om, alweer min of meer, tevreden te zijn over onszelf. En een dosis gezonde zelfvoldoening is toch het begin van alles?

Ik ben van plan om het woord 'smart' in deze bijzondere betekenis uit mijn woordenschat te schrappen.

Misschien moeten we zelfs overwegen om de 'maandverbanden' van vroeger opnieuw in onze moderne
maatschappij binnen te brengen, want gebonden aan de soms zo heerlijke onwetendheid.

PAUL (dessein)

© www.krantvanblankenberge.be