Krant van Blankenberge | Cursiefje
Blankenberge: 04/05/2016 Limburg 1 Paul Dessein

Mijn vrouw en ik hadden al een tijdje het plan opgevat om eens een paar dagen te gaan fietsen door Haspengouw op zoek naar zeeën van bloesems. Omdat we een poging ondernemen mee te zijn met onze roerige tijden, hielden we via internet een oogje in het zeil: Sint-Truiden biedt een heuse bloesemmeter aan. Natuurlijk waren we evenzeer verplicht een weerkundig oogje in datzelfde zeil te houden om te voorkomen dat we zouden moeten rijden in een ijzige, natte regendag. Een tijdje geleden viel alles in de juiste plooi: bloesems in overvloed (peren volop gecombineerd met een pril begin van appelbloesems) en minstens drie dagen mooi weer.

Daarna begint de zoektocht naar aangepast logement. Ik vermijd daarbij al te zeer op het internet te gokken omdat dan onvermijdelijk 'Booking.Com' de hegemonie van je scherm opzoekt. Ik houd niet te veel van die opdringerigheid: maar voor het overige geen kwaad woord over 'Booking.Com'. Wel hadden wij als voorbereiding in een van de vele Limburg promotende brochures enkele adressen opgezocht. Bij voorkeur in Zuid-Haspengouw omdat het daar behoorlijk heuvelt en glooit, wat het uitzicht écht mooi maakt en ook een beetje uit ijdelheid: mijn vrouw rijdt elektrisch en ik nog niet. O, ijdelheid! Ik kan het nog: een behoorlijk aantal kilometer over berg en dal.

Bij onze brochurezoektocht botste ik plots op een adresje (voor een B&B gebruikt de moderne mens graag een verkleinwoord, God weet waarom), dat mij om een heel bijzondere niets ter zake doende reden boeide. Volgens onze brochure was het natuurlijk een heerlijk B&B, waar je midden in de natuur heerlijk kunt slapen, waar je kunt genieten van een prachtig uitzicht over Haspengouw en waar je 's ochtends verwend wordt met een heerlijk streekgebonden ontbijt. Maar er was meer aan de hand: je kon er ook op aanvraag 's avonds, als je dat wou, heerlijk 'dineren'. Dineren, noch min noch meer. En er was nog meer aan de hand: de vrouwe des huizes was, zo stond het gedrukt, ik lieg niet, 'birologe'. Als ik zo'n onbestaand woord lees, dan ben ik al bijna half verkocht. Heerlijk ontspannen ten huize van een 'birologe'. Nu moet ik wel iets bekennen: ik heb geen verstand van bier en nog veel minder van wijn. Ik heb dan ook van nature uit de grootste bewondering voor bier- en wijnkenners (of kensters!). Bovendien drink ik dat soort weliswaar overheerlijke zaken dan ook nogal zelden. Wel heb ik een voorstelling van bierkenners. Ik zie voor mij uitgelaten bourgondiërs met dikke buiken en hoogrood gelopen gezichten met daarop een indrukwekkende, blauw dooraderde, lichtjes opgezwollen neus. Voor zo iemand heb ik respect: hij betaalt een prijs voor zijn passie.

Nu was mijn vraag: hoe zou een wettelijk erkende 'birologe' eruitzien? Je kunt toch moeilijk een vrouwelijke tegenhangster van onze kenner voor de geest roepen. Wat bij een man aanvaarde afwijkingen zijn, zijn voor een vrouw toch dodelijk: vooral die kanjer van een blauw-rode neus.

Ik keek er dus naar uit om dat soort vrouwmens te ontmoeten. Toen we ter plekke arriveerden werden we verwelkomd door een vriendelijke, lichtjes bejaarde vrouw die geen enkele bourgondische afwijking vertoonde. Hoewel ze heel vriendelijk was, was ik toch lichtjes ontgoocheld. Een mens moet zich maar niet te veel voorstellingen maken, nergens goed voor: je kunt dan vanwege de meest belachelijke kleinigheden teleurgesteld zijn. Ik raak vrij vlug in gesprek met de medemens en ik vroeg haar nogal gauw of zij de 'birologe' van de brochure was. Nee, dat was zij niet. De 'birologe', dat was haar dochter. Ik sloeg bijna steil achterover van verbazing: zo jong en reeds een '-loge'.

Kort daarop verscheen de ranke Haspengouwse deerne. Een fijn besneden gezicht met een daarbij passende elegante neus. Geen sprake van niet ter zake doende uitdijingen, geen sprake van aangetaste lichaamsvormen. Kortom een mooie vrouw. Even was ik in de war. Maar ik geef graag toe dat ik vlug in de war ben. Zij heeft ons 's avonds deskundig geadviseerd: ik heb, dat wil ik eerlijk toegeven, haar keuze zeer gewaardeerd en heb haar daarvoor een complimentje kunnen geven dat ik eigenlijk meer algemeen had gewild. Maar ook hier: tussen droom en daad staan er wetten in de weg en ook praktische bezwaren. Over de weemoedigheid wil ik het dan nog niet eens hebben.

PAUL (dessein)

© www.krantvanblankenberge.be