Krant van Blankenberge | Cursiefje
Blankenberge: 08/06/2016 Somberte Paul Dessein

Mijn scherm, mijn scherm, ach, mijn tv-scherm.
De jongste tijd verschijnt vrij regelmatig het beeld van een mooie, lieve, levenslustige, vrolijk lachende jonge meid. Daar is natuurlijk niets mis mee. Bovendien ligt dat mooie, enz. wicht in een bad. Ik neem aan in een luxebad. Dergelijke meisjes of jonge vrouwen liggen altijd in een of ander luxebad! En dat in tijden van gierende crisis. Het water in de badkuip, de luxebadkuip, is helemaal overschuimd. Ook daar is natuurlijk niets mis mee. Tenzij... Maar dat is voor ieders rekening. Het schuim heeft vanzelfsprekend het immense voordeel dat het de verbeelding gaaf en vrij houdt.

Helaas... Driewerf.
Het lieve, enz. wezen ligt in het bad terwijl ze kijkt naar een 'tablet' (Engelse uitspraak a.u.b.!). Je zou aanvankelijk denken, ieder mens heeft recht op een portie gekte. Maar nee, een begeleidende gesproken tekst maakt de bedoeling van deze gekke inval duidelijk: volgens een bepaalde firma kan de mens, dankzij die bijzondere 'tablet' op elk denkbaar ogenblik kijken naar haar of zijn favoriete programma's. Of op eerder ondenkbare momenten!

Maar waarom moeten wij op elk denkbaar moment kunnen kijken naar een of ander programma, waarom moeten wij op de meest onmogelijke ogenblikken een blik kunnen werpen op de laatste nieuwsjes uit de waanvandedagshow? Waarom worden wij aangespoord constant in 'connectie' te zijn? Het is een soort eeuwigdurende marteling, ongezond voor de gezonde geest! Want 'connectie' heeft te maken met verbinding, maar vooral, vind ik, met 'binden': moderne slaven wil men! Zelf ben ik overigens uiterst tevreden over mijn maximale digitale stap: een basismobieltje dat in de ogen van onze sympathieke nieuwlichters eigenlijk niets kan. Het kan alles: telefoneren, als het echt nodig is, van om het even waar en een sms'je versassen. Dat ze ophouden mijn teergeliefde mobieltje in z'n eer te krenken. Maar ach, het mooie, enz. schepseltje zal wel heel wat aan haar spot hebben verdiend. Het zij haar gegund!

Zeer onlangs nog is bovendien een tweede gebeurtenis mijn eenvoudig gemoed komen teisteren. Met veel omhaal van woorden en beschouwingen zijn wij voortaan beroofd van 'Teletekst'. Ik vond dat zo heerlijk. Je kwam 's avonds thuis. Je kon rustig wat eten in afwachting van 'TerZake' van acht uur en je had meestal nog wat tijd om de sportuitslagen te bekijken, of het weerbericht voor de 'Kust' (pagina 304) of een of ander onschuldig berichtje op pagina 101 en volgende. Heerlijk ontspannend. Het mag niet meer, het kan niet meer. Ik voel me verweesd.

Ik weet het wel: je hebt toch, de dag van vandaag, een 'smart'-toestel, of een 'tablet' of toch zeker een computer. Die computer: ja! Maar die computer staat niet zo heel veel aan bij ons. En de startprocedure van een computer lijkt mij om de een of andere wijze omslachtig en tijdrovend. (Als hij al niet weigert op te starten: wie kent er de grillen van!) Kortom, ik doe het niet graag. Waarom toch gaat men ervan uit dat ieder mens zijn computer de godganse dag aan laat staan? Ik wil het in dit verband niet eens hebben over de energieverspilling. Ze doen maar.

Maar ik heb geen 'tablet', maar ik heb geen 'smart'-ding, ik heb geen van die vernuftige speeltjes. Ik wil dat soort dingen trouwens niet. Maar ondertussen baal ik verweesd. Gelukkig is er 'Fonz' nog, als je toch het weerbericht van de kust wil bekijken met zijn Krant van Blankenberge. Bovendien: onlangs is hij getrouwd midden in een sombere weerperiode. En zie: hij geeft een receptie diep in zee en zie weer: de zon schijnt. Een heerlijk toeven in een ondergaande zon boven de Blankenbergse Noordzee.

Daar zal ik me in al mijn ellende aan optrekken en me leren te schikken in mijn ouwerwetse lot.
Ik zal in elk geval geen tabletje slikken!

PAUL (dessein)

© www.krantvanblankenberge.be