Krant van Blankenberge | Cursiefje
Blankenberge: 15/06/2016 Paul Dessein Drie

Laat ik met de deur in huis vallen: Franco, Hitler, Stalin.
Wat hebben ze gemeenschappelijk?
Het zijn alle drie verschrikkelijke dictators geweest. Franco, na een weerzinwekkend begin echter van moorddadige terechtstellingen, heel zeker de minste. Maar dan nog... Van de twee overige illustere leden van ons trio lijkt Hitler wel de 'gruwzaamste', maar... laten we vadertje Stalin toch maar niet onderschatten. Kortom: een trio menselijke monsterachtigheid.

Wat nog gemeenschappelijk?
Alle drie zijn klein van gestalte. Eigenlijk opdondertjes voor wie 170 cm een verre wensdroom leek. Wat nog? Ze hadden een moeilijke omgang met het vrouwelijke gedeelte van onze mensheid. Het is natuurlijk bijzonder moeilijk om een evenwichtig seksueel leven te leiden naar het oordeel van anderen. Maar algemeen wordt aangenomen dat twee van de drie tekortschoten vanuit het oogpunt hoeveelheid en de andere eerder de neiging had te overdrijven. Hier als tussendoortje toch maar even vermelden dat Hitler een romantische voorstelling had van de volmaakte liefde en een nog romantischere voorstelling van de volmaakt vrouw, of liever: meisje, om die volmaakte en wondere liefde te beleven. Voor Hitler was dat volmaakte meisje jong en aardig, en lief en blond en als het even kon volgzaam en onderdanig. Dat meisje moest per definitie Duits zijn!
Ach, Dolf toch!

Bovendien kwamen ze alle drie uit een grensgebied. Franco kwam uit Galicië (een 'gallego' voelt zich geen Spanjaard!), Stalin was Georgiër en Hitler, zoals genoegzaam bekend, was een Oostenrijker vanuit de grensstreek met Duitsland. En nog een wonder toeval: alle drie zijn ze vrij vroom katholiek opgevoed. (Alleen Franco is zijn opvoeding, wat dat betreft, trouw gebleven.) Zou het kunnen? Zou het kunnen dat onderdeurtjes en opdondertjes met een problematisch seksueel leven (die niet écht behoren tot het kernvolk van hun land en met een katholieke vorming) eventueel neiging vertonen te heersen over de anderen en die anderen bovendien te kwellen? Zou het kunnen? Natuurlijk niet.

Maar...
Ik heb een vrij goede vriend die zich helaas – dat vindt hij – niet kan verheugen in een gestalte die de magische 170 cm grens dicht benaderd. Hij heeft naar eigen zeggen een geslaagd seksueel leven. Nu vind ik het altijd een beetje, wat zeg ik: een beetje?, niet een beetje, maar héél verdacht als iemand te geweldig op zijn seksuele strepen gaat staan! En dat doet hij. Soms vind ik het een beetje gênant zoals hij steevast, weliswaar na verloop van tijd en na verloop van enig alcoholverbruik, het gesprek in de richting van seksueel 'kunnen' drijft. Elk zijn zin uiteraard!

Door louter toevallige omstandigheden hebben mijn vrouw en ik ooit eens een lang gesprek kunnen voeren met de vrouw van mijn vriend zonder dat hijzelf, de ongekroonde koning van de huiselijk kuise seks, erbij was. Wij hebben grote oren opgezet. Of eigenlijk niet: ik had een vermoeden.

Hij is in amateuristische kringen een geducht biljartspeler met een hoog gemiddelde. Over welk gemiddelde het gaat is mij een raadsel. Maar een beetje biljarter weet hoe de vork in de steel zit en voor de niet-biljarters onder ons: zo belangrijk zal het nu ook weer niet zijn. Mijn vriend heeft er zeer veel voor over om in dat kleine wereldje een heerser te zijn. Op vrij gevorderde leeftijd volgt hij nog les om zijn techniek optimaal uit te bouwen. (Soms wordt zijn vrouw beslopen door de gewelddadige twijfel of haar man, de ongekroonde koning van... , haar alles bij elkaar niet beschouwt als tweede in de rangorde.)

Ach...
Ik ben eigenlijk blij dat mijn vriend maar matig begaafd is. Maak hem vedette en hij zou onuitstaanbaar zijn. Want thuis vertoont hij autoritaire trekjes en in de kleine biljartwereld wordt hij soms als lichtjes kwallig ervaren.

Zou het dan toch kunnen dat onderdeurtjes... ?
Als alles meezit!

PAUL (dessein)

© www.krantvanblankenberge.be