Krant van Blankenberge | Cursiefje
Blankenberge: 06/07/2016 Hoezo? Paul Dessein

Die ochtend hoorde ik via het persoverzicht van tien over halfacht het meer dan hoopgevende bericht dat een zekere minister zijn verantwoordelijkheid had opgenomen in een zaak waar hij over ging. Dat komt niet iedere dag voor en daarom ook dat ik zo blij was. Waar het over ging volgde meteen. Minister P. (denk ik) zou de nodige maatregelen nemen om een schoonheidswedstrijd voor meisjes tussen zes en tien jaar te dwarsbomen. Had ik dat wel goed verstaan? Een schoonheidswedstrijd voor kinderen? Ik vind dat daar weinig komt bij kijken: dat kan niet omdat het niet kan. Ik heb een hekel aan het prepareren van die poppen-meidjes voor een schoonheidswedstrijd. Wat hebben zij daar verloren?

In mijn tijd – op gevaar af heel ouwerwets te klinken – in mijn tijd dus was er heel wat te doen omtrent de échte schoonheidswedstrijden onder volwassen vrouwen om toch ergens een soort misskroontje op het gelauwerde hoofd te krijgen. Er was veel verzet: een vrouw werd herleid tot maten, ze showde daarbij bijna schaamteloos haar (verleidelijke) lijf in een minimaal bemeten badpak, waar zelfs – o schande! – het tweedelige pak, de bikini, niet werd geschuwd. Ze werden toentertijd ook 'gekeurd' door enkele mannen die met flauwe grappen uiting gaven aan hun eindeloze trots te behoren tot het heir van de kenners. Het lijkt bijna folklore nu dat soort uitverkiezingen en bekroningen tot het alledaagse leven zijn gaan behoren. Het betrof hier wel meerderjarige vrouwen die, met ergens een verborgen wensdroom. uit eigen vrije wil toetraden tot die competitie. Volwassenen dus. In onze tijden van alles kan en alles mag, de doodnormaalste zaak ter wereld. Ze doen maar: uiteraard!

Onze minister vond het idee voor kindmeisjes onzalig. Maar onze minister botst ook op die alles-kan-alles-magmentaliteit waarmee onze moderne tijd zo schaamteloos commercieel uitpakt. Hij moest dus een geldige reden vinden om dat exhibitionisme tegen te gaan. Gelukkig had hij een beresterke inval: de voorbereiding voor een dergelijke wedstrijd vergt heel wat inspanning. Kan dus als 'werken' worden beschouwd en dat mag niet.

Dat maakte mij meteen ook zo droevig: dat je via een truc dergelijke uitwassen moet voorkomen! Dat een minister moet ingrijpen, dat alleen al. Want waar blijven de ouders? Sommigen hopen wellicht stiekem dat dochtertjelief 'Miss' zal worden: 'Miss Snotneuzerij' wellicht. Mogen onze kinderen zo lang mogelijk kind blijven? Mogen onze kinderen buiten die zo druk besproken ratrace worden gehouden? Mogen onze kinderen de nodige tijd hebben om zich geleidelijk aan te passen en zo hun plaats in onze wereld verwerven? Mag dat nog? En kan dat nog zonder tussenkomst van een of andere minister? Want de commercie, want het fameuze kapitaal zou dat soort spektakel niet op poten kunnen zetten zonder de instemming van volwassenen die zich 'ouders' noemen. Volwassenen die bekendheid zoeken via hun kroost, via hun nageslacht via vlees van hun vlees!

Vroeger in 't Zandschooltje organiseerde de directeur ieder jaar een of andere voetbalwedstrijd. Ik werd gevraagd om het radiocommentaar te verzinnen (hoewel ik van voetbal bijna niets af weet) en kwam een bekende Clubspeler scheidsrechteren. Was het Vital Borkelmans? Ik weet het niet meer zo goed: ook hersencellen worden oud! Ik herinner me hem als een heel vriendelijk man. Tijdens de pauze raakten wij, de scheids en de commentator, aan de babbel. Hij vertelde mij dat bij de jeugdopleiding van de club het ergste sommige ouders waren. Hij bedoelde de vaders, die vaders voor wie zoontjelief nooit goed genoeg was, die vaders die verlangden dat hun zoon, nog heel jong, reeds verbazingwekkende flitsen van ongeëvenaarde klasse ten toon spreidde. Arme zonen, maar vooral arme vaders!

★ ★ ★ ★ ★

Voor mij zie ik ook: een reclame voor A. Junior. Een mooie jongen, een mooi meisje in dure merkkledij waar alleen toprijke mensen kunnen van dromen. Sommige vaders en sommige moeders dromen er wellicht van dat hun miss-dochter en hun lieve jongen ooit op een dergelijke poster zullen staan zodat heel Vlaanderen (en Nederland?) kan bewonderen hoe gaaf hun 'kweek' wel is.

Ach! Geef ze een tol en een paar andere goedkope spullen en laat ze spelen.
Laat ze kind zijn! Ook die jaren zijn zo voorbij.

PAUL (dessein)

© www.krantvanblankenberge.be