Krant van Blankenberge | Cursiefje
Blankenberge: 24/08/2016 Ik ben blij

Af en toe, eigenlijk vrij geregeld, kijk ik Nederlandse tv, en met name Nederland 2 (nu: npo 2). Wij Vlamingen moeten dan wel wat wennen aan hun zeer directe stijl en af en toe aan hun grote bek. Die avond keek ik ook heel even – een echte tv-liefhebber ben ik al niet – als plots een stukje damesvoetbal te berde werd gebracht. Was ik tegen al mijn gewoontes in misschien in slaap gesukkeld zodat ik in een sportprogramma terecht was gekomen? Ik heb uit eerlijke schaamte niet naar de klok gekeken. Ik was al bij al aangenaam verrast door die Oranjemeisjes. Bij hun elftal liepen heel wat aanminnige schepseltjes rond, wat je niet meteen zou verwachten van een groep voetbalsters. De vorige zin klinkt natuurlijk vooringenomen, dat zij dan zo. Een speelster vooral viel mij op vanwege een mooi deinende paardenstaart: het deed mij bij god denken aan een meisje van vroeger op wie ik smoorverliefd was.

Paul Dessein

De Nederlandse ploeg speelde, als ik me niet vergis, tegen een team uit Nieuw-Zeeland. Op een gegeven ogenblik raakte een Nieuw-Zeelandse aanvalster door en leek recht op weg naar het doel. Dan rest maar een mogelijkheid, volgens de interne voetbalwetten, en dat is haar foutief afstoppen als het niet anders kan. En zie, mijn aanbedene paardenstaart strekt haar been uit en brengt de tegenstandster ten val. Heb ik zelfs goed gezien dat zij eventjes op de voet van de Zeelandse heeft getrapt? Dat verwacht je normaal van vrouwen niet. Maar vrouwen zijn natuurlijk niet heilig. En gelukkig maar: mannen en vrouwen zijn gelijk omdat ze in gelijkaardige omstandigheden gelijk moeten optreden: een doorgebroken tegenstander stuit je al dan niet zwaar foutief.

Sommige vrouwenverenigingen koesteren de ijdele hoop dat vrouwen aan het roer een andere maatschappij tot stand zouden brengen. Wat zouden ze? Mannen én vrouwen moeten zich aan de wetmatigheden van hun activiteiten aanpassen. In Engeland was Thatcher, Margaret, toch de ijzeren lady. Alleen als je aan het hoofd van een land of van een bedrijf staat, kan je de 'ijzeren' worden genoemd. Terloops, vrouwen in de politiek krijgen over het algemeen een langere wittebroodswekentijd dan de meeste mannelijke politici (wat eigenlijk onrechtvaardig is), maar daarna worden ze beoordeeld volgens de politieke criteria: zijn ze niet te 'soft'?

Neem nu Judith, de bijna heilige Judith uit de Bijbel. En ik neem haar niet als voorbeeld omdat mijn moeder Judith heette. Judith was van een haast ondraaglijke schoonheid. (Ik heb het uiteraard over de Bijbelse, mijn moeder was gewoon een lieve vrouw die goed voor haar gezin heeft gezorgd en zo haar taak op aarde naar behoren heeft volbracht.) Het land nu van de Bijbelse Judith was bedreigd door een zekere Holofernes die op wraak zon. Judith maakte van haar schoonheid gebruik om bij de tent van Holofernes te raken en... er zelfs uitgenodigd te worden in een soort tête-à-tête waarvan Holofernes zich héél veel voorstelde: hij hoopte op een machtig indrukwekkende nacht. In een romantische bui en vol hunker naar het einddoel was hij bereid de vertragingsmanoeuvres van Judith voor lief te nemen. En zo aanvaardde hij een glaasje wijn, en daarna nog een en nog een totdat hij lichtjes beneveld raakte. Hij raakte zelfs zwaar beneveld en toen sloeg onze Judith toe: zij sneed het hoofd van Holofernes af en gaf dat aan haar dienstmaagd die buiten wachtte. Onthoofden, mijn god! Kon zij anders? We hadden op dat moment een listige verleidster nodig met, zoals dat nu in een dom modern taalgebruik klinkt, ballen aan haar lijf. Dom, niet alleen vanwege de anatomische onzin maar omdat het beeld van de prachtige Judith helemaal teloorgaat met de toevoeging van die 'ballen'. Hier mag je je visuele verbeelding niet de vrije teugel laten! Mannen en vrouwen zijn gelijk en in hun gedragingen onderworpen aan de eisen van het ogenblik. Ik ben blij met het gedrag van mijn paardenstaart. Ik begrijp Judith.

Stel nu een ogenblik dat de droom van bepaalde vrouwenverenigingen juist zou zijn, dat de wereld beter in handen zou komen van het vrouwencollectief omdat de mannen er alleen een zootje van kunnen maken, dan pas zou de wereld onrechtvaardig zijn. Want het mannenheir kan toch niet louter en alleen bestaan uit dominante wezens die er slechts op uit zouden zijn om op machoachtige wijze beslag te leggen op de hele wereld, genre vadertje Stalin. Kortom: mannen zijn egoïstische klungelaars en van de weeromstuit zijn vrouwen heilige wezens. Kom nou: uit ervaring weten wij toch beter.

Onlangs zat ik in gemengd gezelschap waarin een vrouw het hoge woord voerde en de zeer gevreesde zin kwam er natuurlijk uit: 'alle venten zijn gelijk, het zijn eigenlijk allemaal smeerlappen'. Vaak volgt dan het klassieke antwoord: vrouwen zijn niet beter! Ik heb niet geantwoord; geen man, gelukkig, heeft gereageerd. Zo bleef de zin in het luchtledige hangen.

En toen dacht ik aan Franciscus die met de vogeltjes en de dieren sprak in een verregaande vorm van vertedering. En aan mijn paardenstaartje dat niet anders kon dan even een tik uitdelen en aan Judith die in de gegeven situatie ook niet veel anders kon dan slinks en sluw en wreed optreden. En aan Margaret die, dat dacht zij toch, stevig moest uitpakken uit liefde voor haar land.
Ach.
Mannen en vrouwen, we zijn GELIJK!

PAUL (dessein)

© www.krantvanblankenberge.be