Krant van Blankenberge | Cursiefje
Blankenberge: 30/11/2016 Ontluisterend Paul Dessein

Wat waren we toen gelukkig. En onschuldig. En zelfverzekerd. Misschien zelfs een beetje zelfingenomen. We hadden iets over onze gezondheid gelezen in een tijdschriftje dat ons, toen, heel betrouwbaar leek. We kregen tips waardoor we zo goed als zeker hier op onze aarde nog het eeuwige leven zouden verwerven. Wat was nu de gouden tip? De gouden tip was: kokos.

De kokos is natuurlijk een heerlijk mooie vrucht. Een vrucht die je, dat wel, best niet op je onvoorbereide kopje krijgt. Een vrucht ook die in de winter een heerlijk schouwspel oplevert, als het winters koud wordt dan toch, van de meesjes die het kokosvlees wegpikken uit de helft van een doorgezaagde kokos. Een moeilijk karwei overigens. Zelfs denk ik dan ook nog aan 'Bounty' uit mijn 'zoete' periode. We hadden al met al een gunstig vooroordeel tegenover de kokos.

En nu wou het toeval dat we als bij wonder in dat tijdschriftje met gezondheidsambities iets heerlijks lazen over kokosvet. Kokosolie (of -vet) beloofde het lichamelijke paradijs op aarde. Frietjes gebakken in kokosvet – niet geraffineerd, dat wel – zijn niet alleen niet ongezond, maar zelfs een zegen voor je algemene bloedgezondheid: moeilijke en angstaanjagende woorden als hypertensie en cholesterol blijken duurzaam onder controle dank zij de weldadige bestanddelen van de wondere kokosolie. Die niet-geraffineerde hemelse weldadigheid kun je kopen in reform- of biowinkels. Dat soort zaak vonden wij al vlug en ... bijkomend bewegingsvoordeel: de zaak lag binnen fietsafstand.

Wat waren wij trots toen we voor de eerste keer op stap gingen op zoek naar het voedingsgoud. We waanden ons voortrekkers van de goede zaak. Overal slaat ijdelheid toe, desnoods in onschuldige toestanden. Wij gingen zelfs zover, toen onze kleinkinderen bij ons op bezoek waren, dat we heel stilletjes reclame maakten voor ons heerlijke tropenproduct. We durfden zelfs te laten vallen dat elke gezondheidsmaatregel een prijs heeft: kokosolie is geen goedkope zaak! Maar je moet keuzes maken in het leven. Dat leren ze ons toch, in deze moderne tijden: altijd maar keuzes maken. (Je kunt er ook zo moe van worden.) Aan periodes van groot en intens geluk komt helaas ook een einde. Soms op brutale wijze!

★ ★ ★

Wij zijn ook geabonneerd op een tijdschrift dat zich zonder blozen het etiket (label!) kwaliteitstijdschrift toe-eigent. Op geregelde tijdstippen krijgen we gratis een gezondheidsmagazine meegestuurd dat op zijn beurt kwaliteit uitademt.

Mijn vrouw was de eerste die mij alarmeerde. Ons tijdschrift werkt met 'thema's'. Thema van de publicatie was: vetten. Het is ongelooflijk hoe ook in medische tijdschriften bepaalde onderwerpen komen en gaan. Lange tijd was 'beweging' een soort religie. Nu zijn blijkbaar de 'vetten' weer aan de beurt. Het artikel begon met een algemene inleiding waarin een handigheidje verborgen zat: verzadigde vetten zijn verkeerd en onverzadigde vetten zijn oké. Dat soort trucjes zijn aan ons goed besteed: we worden samen oud!

Maar dan kwam het onvoorstelbare, het onzegbare: kokosolie én palmolie zijn stinkende rijk aan verzadigde en dus verkeerde vetten. Ik viel bijna letterlijk uit mijn bank. Voor een keer op internet: alom bevestiging van wat wij gelezen hadden. Het kan toch niet waar zijn dat wij nu al jaren hebben uitgepakt met verkeerde informatie en dat wij geen voorbeeld zijn geweest voor onze kleinkinderen en ... kinderen!

Ondertussen zijn wij lichtjes verslaafd geraakt aan 'gezonde' frietjes. Ondertussen zijn wij verslaafd geraakt aan heerlijke en gezonde kroketjes. Ondertussen zijn wij verslaafd geraakt aan onze status van voorbeeldige voortrekkers. Kortom: onze wereld is in mekaar gestort. Wij moeten afkicken! Wij zijn nu moeizaam onderweg op zoek naar een nieuw voedingsevenwicht. Ik zal blij zijn als deze bijna ondraaglijke spanning achter de rug zal liggen.

Leve dan de nieuwe gezonde oliën.

PAUL (dessein)

© www.krantvanblankenberge.be