Krant van Blankenberge | Cursiefje
Blankenberge: 18/01/2016 Epidemie Paul Dessein

Er dreigt een epidemie. Alweer een epidemie. Het is goed daarop voorbereid te zijn. Want de epidemie die er aankomt zou wel eens ongehoorde gevolgen met zich mee kunnen brengen. Het betreft namelijk een stortvloed aan hoogbegaafde kinderen: zowel mannen als vrouwen. Geen discriminatie! Het dorp M. waar ik mijn kindertijd heb doorgebracht kende dat verschijnsel natuurlijk wel, maar het had (nog) geen naam. Er waren in mijn gemeente 'rappe' kinderen, en ook 'domme'. Daar tussenin hadden we het peloton gewone jongens, in de jongensschool, en gewone meisjes in de 'nonnenschool'. Ik herinner me dat er in mijn gemeentelijke jongensschool een buitengewoon 'rap' ventje was. Hij kon goed tekenen, kon goed zingen en was in alle vakken veruit de beste. Onze mensen hadden het steevast over dat buitengewoon slimme jongetje. Gelukkig voor hem was hij in 't begin van 't jaar geboren zodat hij een jaar kon overslaan, temeer omdat hij bovendien nogal gewoon deed. In mijn taal van toen heette dat: 'hij is een jaar voorgestoken'. Dat was wat gebeurde met een 'voorlijke' jongen: hij was zijn leeftijd een jaar vooruit en daarmee was de kous af. En zo'n zeldzaam exemplaar kwam werkelijk maar af en toe voor.

Maar nu! Veel ouders vinden blijkbaar dat hun kind – de vrucht van hun liefde én van haar schoot – zeer begaafd is, ja hoogbegaafd. Ze moeten oppassen of ze dromen al van een nieuwe Einstein, een andere Mozart of een heruitgave van Gaston Eyskens (althans volgens de legende ook 'super')! Tegenover vroeger zijn er wel enkele veranderingen opgetreden. Vroeger uitte de vroegrijpheid zich meestal door werkelijk opvallende schoolresultaten. Een rapportje om bijna bij te huiveren van ouderlijke trots. Nu niet meer! Want 'men' heeft wetenschappelijk geconstateerd (wat constateert men wetenschappelijk niet?) dat de hoogbegaafdheid bij kinderen zich soms langs bijzonder kronkelige wegen uit. Het kan zelfs dat het vroegrijpe wonderkind een echte etter is. Het kan zelfs ook dat het wonderwezentje alle belangstelling voor de school verliest omdat het haar of hem de strot uitkomt dat de onderwijzer of onderwijzeres alles bijna twee tot drie keer herhaalt (het kenmerk van een goeie 'meester' of goeie juf). Deze situatie maakt dat het wonder zich van de weeromstuit verveelt en dus de school in wrok en bitterheid de rug toekeert, met als nevengevolg dat hij, op school, heel slechte resultaten neerzet. Dan wordt gefluisterd: hij is verre van dom, maar het komt er niet uit omdat hij... te intelligent is! Dat is toch te gek voor woorden: hoe vervelender zijn gedrag en hoe slechter zijn cijfers, des te beter, want hij is een genie in wording. In heel moeilijke wording.

Men heeft alweer een etiket uitgevonden om op een mens(je) te plakken. Een 'label' in modern Nederlands. Superintelligente kinderen – want lastig én slecht cijferrapport – krijgen nu het label 'hoogbegaafd' en, om bij te huilen, komen in aanmerking voor psychologische hulp. De volgende stap zal waarschijnlijk zijn dat 'hoogbegaafdheid' als officiële afwijking zal worden erkend en dat de scholen een beroep zullen mogen doen op gespecialiseerde 'behandelaars' of 'begeleiders'.

Nog niet zo lang geleden vertelde een moeder op televisie – tv is nu eenmaal de gedroomde plek om een en ander kwijt te raken – dat haar dochtertje 5 jaar oud was, de intelligentie van een negenjarige had maar de behoefte aan moederlijke knuffelzorg (waar halen ze het?) van een driejarige baby. Hoe ingewikkeld kan het leven toch worden gemaakt!

Ik ben toch zo blij, mijn vrouw met mij, dat onze kleinkinderen doodgewone mensen zijn die hun best doen.

PAUL (dessein)

© www.krantvanblankenberge.be