Krant van Blankenberge | Cursiefje
Blankenberge: 31/05/2017 Gelijkheid Paul Dessein

Een zeer beroemd Noors schrijver met de allures van een rockster woont al een hele tijd, de liefde achterna, in Zweden en ergert zich aan het bijna-maniakale streven naar absolute gelijkheid van de Zweden: die Zweden willen een van de laatste grenzen tussen man en vrouw slopen door het persoonlijk voornaamwoord 'zij' uit de taal te bannen en te vervangen door een neutraal voornaamwoord. Laten we dat even in het Nederlands vertalen : 'hij' en 'zij' verdwijnen en zouden dan bijvoorbeeld worden vervangen door 'dij'. Zeg je dan: 'dij komt ook', dan weet je niet meteen of daar een broze maagd dan wel een stoere bink mee wordt bedoeld. Een enkele keer, als je in twijfelachtig en onzeker gezelschap verkeert, kan dat nuttig zijn! Dat heet dan 'genderneutraal' zijn! Ach, ach, ach ...

Waar is de goeie ouwe tijd van Simone, Franse schrijfster en filosofe, en haar gezel Jean-Paul, filosoof en schrijver? Onze brave Jean-Paul scharrelde af en toe wat bij mekaar wat tot een vrij indrukwekkende lijst 'scharrelliefjes' leidde wat op zijn beurt aanleiding gaf tot enige irritatie bij de teergeliefde Simone. Maar geen nood: zij, Simone, was zijn échte liefde en dat lichamelijke gedoe met een paar kippetjes stelde niks voor. De heerlijke droom van veel mannen. (Heden ten dage schrijft men gemakkelijk het in het beste geval vrij belachelijk aandoende 'natte' droom.)

Simone was toen al de grote voorvechtster van absolute gelijkheid tussen man en vrouw. Zij vond dat dat onderscheid louter en alleen het gevolg was van aangeleerde modellen. De jongens krijgen stoer speelgoed (revolvers en sportautootjes) en de meisjes krijgen 'poppen' (stel je voor!). En zo wordt een jongen een échte jongen en wordt een meisje al heel vlug klaargestoomd voor het huishoudelijke moederschap.

Zij, nog altijd onze Simone, vond dat er slechts een hééél klein biologisch onderscheid was: 'la petite différence', wat in de Engelstalige landen aanleiding gaf tot het olijke met onnavolgbare Engels accent uitgesproken 'Vive la petite différence'! Heerlijk verschil! Waar is de tijd? Jongens mochten ineens 'vrouwelijk' spelen en met 'poppen' omgaan en meisjes mochten plotsklaps met sportwagentjes uitpakken en bovendien naar hartenlust jongensachtig kattenkwaad uithalen. Maar ja: jongens bleven jongens en meisjes meisjes!

Toen kwam een andere golf: er bestaat wel degelijk een verschil en dat verschil wordt veroorzaakt door het roemruchte testosteron: mannen kwamen van Mars en vrouwen van Venus. Dat testosteron zorgde ervoor dat mannen en vrouwen verschillend reageren in overigens vrij gelijke omstandigheden. Volgens deze theorie zouden mannen zich bijvoorbeeld veel beter kunnen oriënteren dan vrouwen en zouden ook een veel sterker ontwikkeld gevoel voor ruimte hebben. Als dat maar waar was! Ik kan hier uit strikt persoonlijke ervaring spreken: in een grote ruimte (zonder dat ik maar in het minst ruimtevrees zou kennen) loop ik verloren. Zit ik aan het stuur, dan weet ik niet waar ik écht ben. Dan verlaat ik mij, zeer tegen mijn zin, op de Hollandse vrouwenstem van mijn navigator in onze Duitse auto. Of op mijn vrouw die kan kaartlezen en oriëntatiegevoel ten over heeft.

De testosteronperiode loopt weer langzaam ten einde. Na de vrij lange erkenning van het biologisch bepaalde onderscheid tussen de geslachten komt er een nieuwe beweging opzetten die, de eeuwige slingerbeweging indachtig, natuurlijk naar een absolute gelijkheid zal neigen. Dit keer komt de nieuwe (?) wind uit Australië aangewaaid. Dit keer gaat het weer om een vrouw: onze nieuwe Simone heet nu Cordelia Fine, psychologe van opleiding. Natuurlijk richt zij haar pijlen op het gewraakte 'testosteron' dat nu opnieuw slechts een heel klein rolletje zou spelen bij het uit elkaar groeien van de geslachten: niet het testosteron maar de maatschappelijke omgangsvormen maken van de jongen een man en van het meisje een vrouw. Het hele debat kan opnieuw beginnen. En over een generatie weer opnieuw. Opnieuw en opnieuw tot in de eeuwigheid amen. Ik zal de nieuwe omslag niet meer meemaken. Maar, ik herinner me uit mijn heel jonge jaren, (dus meer dan lang geleden, als in een sprookje) dat een verstandige Nederlandse filosoof toen zei: een vrouw kan een leeuwin zijn, een man een leeuw. Een mens, man of vrouw, kan dus leeuw zijn, of hert, of gazel, of ... neushoorn! Bij deze laatste mogelijkheid mag je natuurlijk niet te diep nadenken.

Hoe eenvoudig toch kan het leven zijn!

PAUL (dessein)

© www.krantvanblankenberge.be