Krant van Blankenberge | In de Kijker
05/10/2013 - Auteur: Christel Bedert Het Huisje van Majutte ... 1001 verhalen Anno 1882 "Een wonderbaarlijk huisje met zo mogelijk nog wittere muren, nog groenere vensterluiken, en nog fellere dakpannen dan de bouwseltjes er rond. Ach, zo'n huisje moest men boetseren, het onder een stolp zetten, en het opsturen naar tentoonstellingen onder uitdrukkelijk verbod er een schouwgarintuur van te maken." We citeren hier een stukje lofzang die Vlaamse auteur Emile Verhaeren op 22 juli 1882 schreef over het Huisje van Majutte. Huisje van Majutte

Ik had net de krantenzaak van mijn jeugdvriendin Anja verlaten, toen ik op weg naar mijn auto in het Breydelstraatje in Blankenberge ei zo na botste op een informatiebord over het Huisje van Majutte, het bewaarde en gerestaureerde vissershuisje waar heel lang geleden Pé Majutte woonde en zijn gezin. Ik gluurde er binnen en raakte geïntrigeerd door het Blankenbergse kleine pareltje.

Bewoond is het vandaag niet meer wist Fonz van De Krant van Blankenberge mij te vertellen, maar geleefd wordt er wel nog. De schrijversgroep De Terp komt er maandelijks samen, er zijn banden met De Scute en het wordt frequent opengesteld tijdens activiteiten zoals Open Monumenten of Erfgoedagen. Het huisje is een beschermd monument maar in privébezit, je mag er altijd door het venster kijken om de sfeer op te snuiven en af en toe is het te bezoeken tijdens één van de wandelingen van de Stadsgidsen van Blankenberge.

Fonz en ik hebben er een afspraak met Antoon 'Toontje' Vandamme, de bewaarder van het Huisje van Majutte, als we hem zo mogen noemen, en verteller over de geschiedenis van Blankenberge. Het licht schijnt zachtjes in de woonplaats als we in het Huisje ariveren, de buzestove brandt en de koffie loopt. Antoon vertelt een ochtend lang verhalen en anekdotes, meer dan we hier kunnen weergeven, en geeft ons zijn geschreven werk mee, een roman en poëzie, maar ook de geschiedenis van Blankenberge, en vertellingen over de zee en het Breydelstraatje.

Antoon Vandamme "Ooit waren er plannen om het Huisje van Majutte steen voor steen af te breken en te verhuizen naar Bokrijk."

"De Breydelstraat werd tot in 1900 bijna uitsluitend bewoond door de visserij", vertelt Toontje ... "in de straat waren er 55 huisjes, tel daarbij de acht woningen op het in 1965 verdwenen binnenerf de Muntplaats en de drie woningen in de toenmalige Garre van Konee en je komt aan een totaal van 66 huisjes. Het was een woongemeenschap waarin het krioelde van de kinderen, met in die tijd achter de huizen enkel de duinen en de zee."

Van al die woningen is het Huisje van Majutte één van de twee enige overgebleven vissershuisjes. Nostalgie weerklinkt in Toontjes stem, terwijl hij ons vertelt over vroeger ... maar hij is blij dat het Huisje van Majutte er nog staat. "Ooit waren er plannen om het steen voor steen af te breken en te verhuizen naar Bokrijk", vertelt hij ... "maar het Huisje is beschermd in situ, beschermd op de plaats waar het werd gebouwd. Het Huisje van Majutte blijft dus thuis, thuis hier in Blankenberge waar het hoort."

lees deel 2