Krant van Blankenberge | In de Kijker
Blankenberge: 12/12/2014 Een leven lang in het teken van het onderwijs We zijn te gast bij Jaak Coudeville, leraar Nederlands en Duits van 1971 tot 2004 aan het Maerlant Atheneum te Blankenberge en onlangs 70 jaar geworden. Tien jaar geleden viel het doek over zijn jarenlange carrière in het onderwijs ... op zijn 60ste ging hij met pensioen. Afscheid nemen van zijn geliefde school heeft hij echter nog steeds niet gedaan, want bijna dagelijks komt Jaak er nog over de vloer, niet als leerkracht maar als bezieler van de Maerlantkrant. Jaak Coudeville

Jaak Coudeville is geboren in Jabbeke op 6 december 1944. Reeds op zeer jonge leeftijd was het zijn levensdroom om onderwijzer te worden, en dat is hem ook gelukt ... 38 jaar stond Jaak voor de klas, de eerste vijf jaar in het Atheneum van Maldegem en nadien tot aan zijn pensioen in het Maerlant Atheneum te Blankenberge.

"Onderwijzer worden in die tijd was niet vanzelfsprekend", zegt Jaak Coudeville. "Ik kom uit een gewoon gezin. Mijn vader was steenbakker aardewerker van beroep en mijn moeder was huisvrouw. Mijn ouders waren geen rijke, maar wel spaarzame mensen. We woonden in een doodlopend straatje in Jabbeke. Ons tuintje grensde aan de tuin van de gemeenteschool. Ik moest niet zoals de andere leerlingen de straat op om naar school te gaan. Ik hoefde maar over een slootje te springen", lacht Jaak.

"Het hoogste wat je toen als jongetje uit een arbeidersgezin kon bereiken was onderwijzer worden. Een groot deel van mijn vrije tijd, naast het voetballen, bestond erin schooltje te spelen", vertelt Jaak. "Ik was heel goed bevriend met de zoon van de hoofdonderwijzer en daardoor hadden we het voorrecht om in de klaslokalen te mogen spelen ... je kan dus best stellen dat ik eigenlijk voorbestemd was om onderwijzer te worden."

Jaak was de jongste uit een gezin van twee kinderen. Naar eigen zeggen was hij niet heel erg handig. Zo had hij al vlug zijn zinnen had gezet op onderwijzer worden. "Mijn twaalf jaar oudere zus, die twee jaar geleden gestorven is, heeft daar een belangrijke rol in gespeeld", zegt Jaak. "Ik was een vlijtige leerling en behoorlijk goed in taal. In de gemeenteschool van Jabbeke hadden ze ook al gemerkt dat ik niet dwaas was. Toch dachten mijn ouders er echter niet aan om mij te laten verder studeren. Mijn zus die in Oostende de studierichting 'kleding' had gevolgd had daardoor al een andere kijk op de wereld gekregen. Zij kon mijn vader en moeder overtuigen. Op een bepaald moment als bij wonder kon ik op nog geen tienjarige leeftijd naar het zesde leerjaar in Brugge als voorbereiding op het Atheneum. Ik heb daar toen m'n ganse Atheneum doorlopen. Steeds met in het achterhoofd de gedachte om later leerkracht te worden."

Voor het eerst voor het schoolbord

De studierichting 'Latijn' die Jaak Coudeville volgde in het Atheneum was een goed doordachte keuze. Dat heeft ook mee zijn toekomst bepaald. "Bezig zijn met taal is nu eenmaal het liefste wat ik doe", vertelt Jaak. "Ik was nog geen zeventien jaar toen ik naar de Universiteit van Gent ben gegaan in het jaar 1961. Dat was toen een wonder voor iemand uit een arbeidersgezin. Ik besefte dat toen helemaal nog niet maar mijn vader zal toen wel heel trots geweest zijn op dat moment."

Jaak Coudeville

Na zijn studies aan de Unief kon Jaak, als licentiaat Germaanse talen, meteen aan de slag als stagiaire in het Atheneum van Maldegem. In 1971 werd hij voor de keuze gesteld, voltijds leraar worden in Stene een deelgemeente van Oostende of in Blankenberge lesgeven.

"Ik dacht terecht dat ik meer kon leren waar een Normaalschool aan het atheneum verbonden was. Vandaar dat ik destijds gekozen heb voor Blankenberge. En dat is me bijzonder goed bevallen", lacht Jaak. "Zelf heb ik altijd lessen Nederlands en Duits gegeven in het Maerlant Atheneum. In die 33 jaar heb ik heel wat leerlingen gehad. Sommigen hebben het ver gebracht. Daar ben ik best wel een beetje trots op."

Als we vragen naar namen dan geeft Jaak heel spontaan enkele voorbeelden: Monica De Coninck, Nic Vandermarliere, Chokri Ben Chikha, Trudo De Jonghe, Jan Knudde ... "en uiteraard David Dehenauw, die ken ik het beste natuurlijk", zegt Jaak. "David kwam vroeger vaak bij mij thuis omdat hij een vriend was van mijn zoon. Ze hadden dezelfde interesses en hobby, namelijk het opzetten van aquariumpjes. In Blankenberge zijn heel veel politiekers zoals Patrick De Klerck, Björn Prasse, Johan Van Eeghem, Jurgen Content, Philip Konings, ... oud-leerlingen. Ik ken ze allemaal behoorlijk goed ... ook hun kleine, soms mindere kantjes ..."

De Maerlantkrant ...

Meester Coudeville, want zo sprak je hem aan in het Atheneum, is reeds tien jaar met pensioen. "In die tijd ging iedereen in het onderwijs op zijn zestigste op pensioen", zegt Jaak. "Niemand dacht er toen aan om langer te blijven, er werd gewoon van je verwacht dat je plaats maakte voor iemand anders. Het is pas de laatste jaren dat men erover praat dat iedereen langer zal moeten werken. Ik ben ervan overtuigd, moest ik nu zestig zijn dat ik ongetwijfeld langer zou blijven, want weet je ik ben niet weggegaan omdat het me daar tegenstak, je was zestig en je ging gewoon met pensioen."

Als we vragen of hij met zijn volle goesting is gegaan, dan zegt hij volmondig "Jawel, eigenlijk wel, net als iedereen vond ik het in die tijd gewoonweg normaal. Ik had het trouwens al een aantal jaren van tevoren allemaal gepland, dat is gewoon zo ... op een bepaald moment leef je er naar toe."

Maerlantkrant

Volledig afscheid nemen van 'zijn' school heeft Jaak echter nog niet gedaan. Een aantal keer per week, zeg maar bijna dagelijks kun je hem er tegen het lijf lopen met zijn fototoestel in de aanslag en dat heeft zo zijn redenen. Jaak is diegene die ervoor zorgt dat de Maerlantkrant draaiende wordt gehouden. De Maerlantkrant is de overkoepelende digitale schoolkrant van de vier scholen van het GO! die een jaar of vijf geleden werd opgestart.

"De papieren versie bestaat reeds van in de jaren '80, toen werd alles nog in elkaar geknutseld met knip en plakwerk", lacht Jaak. "Gelukkig gaat alles nu digitaal via de website. Alhoewel er nog één keer per kwartaal een papieren versie wordt uitgebracht."

Jaak gaat er prat op dat hij al die jaren de schoolkrant onbezoldigd heeft onderhouden, en dat nu nog steeds doet. Elke dag opnieuw zorgt hij dat er iets nieuws verschijnt, een fotootje, een stukje tekst, ... Het nieuws kan heel breed gaan, maar steeds met een knipoog naar de school. En als er al eens niets te melden is dan haalt Jaak zijn rijk archief boven. Want er valt altijd wel iets te vertellen over een oud-leerling, die op één of andere manier in de media komt. "Ik zorg ervoor dat de website levendig wordt gehouden, ook tijdens de vakantieperiodes want dat vind ik heel belangrijk", zegt Jaak. "De Maerlantkrant kan elke dag rekenen op een 200-tal lezers, en dat wil ik heel graag zo houden."

Naast het publiceren van de Maerlantkrant, gebeurt het sporadisch nog wel eens, dat Jaak voor de klas staat. Zo heeft hij in 2006 gedurende zes maanden zijn opvolgster vervangen, die met zwangerschapsverlof was. Nu geeft hij nog een aantal uurtjes Nederlandse les aan anderstalige leerlingen. Vorig jaar ging hij ook mee op schoolreis naar Berlijn, kortom de band met de school blijft sowieso behouden. "Ik blijf inderdaad van die school houden", zegt Jaak. "Ik heb er destijds vrij snel mijn draai gevonden. Er heerst een zekere vorm van 'gedisciplineerde' vrijheid bij de leerlingen en bij de leraars en dat heeft me altijd enorm aangesproken."

Als we polsen naar de hoogtepunten in zijn carrière dan denkt Jaak meteen aan de uitwisseling met een school in Alytus (Litouwen). Een Comeniusproject, dat hij eind jaren '90 en begin 2000, telkens voor twee weken zelf mocht organiseren. Daarnaast was Jaak Coudeville een viertal keer telkens voor enkele maanden directeur ter vervanging van Patrick Van Calenbergh. Dit voor het laatst, net voor de vorige directeur Christiane Helders in 2003 aangesteld werd in het Maerlant Atheneum.

We moeten stilaan afscheid nemen van Jaak en van 'zijn' school. Maar vooraleer we dat doen vragen we of hij zelf nog graag iets wil toevoegen aan het artikel. "Zeg maar dat ik steeds een pleitbezorger ben geweest van het algemeen beschaafd Nederlands, zegt Jaak. "Ik heb helemaal niets tegen het dialect, maar het tussentaaltje dat nu steeds vaker gebruikt wordt, vind ik echt niet kunnen." Met deze uitspraak in ons achterhoofd hebben we gepoogd om zo weinig mogelijk grammatica- en spellingsfouten te maken. Of dit gelukt is weten we niet ... We hopen dat Jaak het ons kan vergeven ... Wij zaten immers nooit bij meester Coudeville in klas.

Het reilen en zeilen van de Blankenbergse GO! scholen kun je raadplegen op: www.maerlantkrant.be

© www.krantvanblankenberge.be