Krant van Blankenberge | In de Kijker
29/01/2014 - Auteur: Christel Bedert Philippe Nuyens de ster van Blankenberge We zien hem niet verschijnen in televisieprogramma's of roddelboekjes, hij kookt niet op NJAM, VTM of FOCUS. Hij is ook niet de chef die de camera's naar zich zuigt als de gids Toprestaurants in de Zwinregio wordt voorgesteld. Hij loopt niet te koop met zijn Michelinster en zijn score van 15/20 in de GaultMillau. Maar hij is een culinaire top-chef in hart en nieren. Philippe Nuyens in gesprek met Christel Bedert Tien jaar geleden opende hij zijn restaurant in Blankenberge. Ter gelegenheid van deze jubilee liet hij het hele interieur opfrissen, en vonden wij het tijd om deze chef in de bloemetjes te zetten. Op een vroege vrijdagmorgen halen Fonz en ik hem van achter zijn stoof en nippend aan een kop koffie maken we kennis met Philippe Nuyens.

"Ik ben afkomstig van Brussel, van Anderlecht om meer precies te zijn", vertelt Philippe Nuyens ons heel openhartig. "Mijn moeder had een kruidenierszaak gespecialiseerd in ambachtelijk brood, charcuterie en kaas. Ik ben tussen de voeding opgegroeid maar uit een horecafamilie stam ik absoluut niet. Ik zat in mijn laatste jaar bij de Jezuïeten in Brussel toen ik thuis kwam en ik mijn moeder zei dat ik kok wilde worden. Ze verklaarde me zot", lacht Philippe.

"Tot op vandaag weet ik zelf nog altijd niet waar het idee om kok te worden vandaan kwam. Ik heb toen twee jaar van mijn scholing overgedaan, in de hotelschool Ceria in Anderlecht. Na mijn studies ging ik werken, en omdat wij als kind vaak in Duinbergen op vakantie gingen, belandde ik in La Réserve in Knokke, onder chef Ivan Verhaeghe. Het was in een periode, nu 27 jaar geleden, dat La Réserve aan de top stond. Ik ben er laag begonnen als loopjongen en heb er alle stappen doorlopen, tot chef patissier. Mijn zes-en-een-half jaar bij La Réserve heb ik onderbroken voor een jaar bij Hotel Sint-Bernard Fairway in een grote schone villa in het Tuinfluiterspad in Knokke met zicht op de golf."

"Daarna heb ik tien jaar in 't Molentje gewerkt bij Danny Horseele, toen nog in Zeebrugge. Ik had zijn vacature opgemerkt in de Tam-Tam. 't Molentje had toen al zijn eerste ster en ik was op zoek naar meer verfijning. Ik kreeg er, niet het eerste jaar maar na een tijdje wel, carte blanche en mocht er mijn eigen ding doen. In de periode rond het jaar 2000 kregen we onze tweede ster. Ik ben in 't Molentje gebleven tot oudejaar 2003."

Souschef Kristof Tijssens en chef Philippe Nuyens Een eigen restaurant in Blankenberge ...

"Op 28 januari 2004, precies tien jaar geleden, is het restaurant onder mijn naam Philippe Nuyens, open gegaan. Danny Horseele wenste me veel succes maar twee dagen na mijn vertrek kreeg ik een deurwaarder met een eis tot het betalen van 25.000 euro als afscheidscadeau. Hij verweet het me een eigen restaurant te beginnen en zijn cliënteel mee te nemen. Het is tot een rechtszaak gekomen die hij niet heeft kunnen winnen. Jammer dat dit is moeten gebeuren maar voor mij is dit een afgesloten hoofdstuk."

De keuze om een restaurant te beginnen in Blankenberge komt van zijn souschef Kristof Tijssens, z'n vaste commis aan de stoof in 't Molentje. "Op een dag komt Kristof me te vertellen dat zijn verre nonkel André Maes die 65 was geworden wou stoppen met zijn restaurant 't Schuurtje in Blankenberge. Kristof vond zichzelf te jong om hem op te volgen. Hij vroeg of ik goesting had", vertelt Philippe Nuyens.

"Een handelspand over nemen en het huis kunnen kopen ... het was precies wat we zochten. Voor mij en voor mijn echtgenote Martine Beuselinck die toen zestien jaar in de bibliotheek van Knokke werkte, kwam het er op aan te beslissen ... voor een patron blijven werken of er zelf voor gaan. Tuurlijk was er schrik. Collega's vroegen me wat ik ginder in Blankenberge ging doen, maar Blankenberge is centraal gelegen en wordt bovendien schitterend vernieuwd. Kijk naar de Zeedijk, het Belle Epoque Centrum of naar privé-initiatieven zoals die van de Compagnie du Zoute die momenteel aan het bouwen is."

lees deel 2