Krant van Blankenberge | In de Kijker
Blankenberge 08/07/2014 Eerbetoon aan kunstenaar en vriend Rudi Pillen Kurt Oosterlynck, zaakvoerder van de horecazaak 'Café au Lait' op de Grote Markt van Blankenberge heeft 240 flessen champagne laten bottelen met speciaal etiket en capsule als eerbetoon aan de onlangs overleden kunstenaar Rudi Pillen.

Rudi Pillen, geboren op 6 januari 1931 in het West-Vlaamse dorpje Moen, is dit jaar in maart op 83-jarige leeftijd na een ziekte overleden in Blankenberge. Bij onze stadsgenoot Kurt Oosterlynck, die de afgelopen jaren een enorme nauwe vriendschapsband had weten op te bouwen met de kunstenaar, kwam het nieuws van zijn heengaan hard aan.

Eerbetoon aan kunstenaar en vriend Rudi Pillen

"Ik heb Rudi pas leren kennen een vijftal jaar geleden", vertelt Kurt Oosterlynck ... "Ik was op reis in Thailand en bij mijn bezoek aan de hoofdstad Bangkok merkte ik in het metrostation 'Thailand Cultural Centre' een enorm schilderij op van 10 bij 2 meter. Het kleurrijk werk 'The Travelers' waarop honderden mensen staan afgebeeld dicht op elkaar geplakt fascineerde mij meteen. Toen ik zag dat het geschilderd was door de Belgische kunstenaar Rudi Pillen, die nota bene hier bij ons in Blankenberge woonde, heb ik er een foto van gemaakt. Het schilderij werd trouwens in 2004 naar aanleiding van de ingebruikname van de metro onthuld in aanwezigheid van Prinses Astrid en haar echtgenoot Prins Lorenz."

Onze stadsgenoot Kurt Oosterlynck bleef ook na zijn Thailandse reis geïntrigeerd door het schilderij ... "Raar maar waar de tweede dag nadat ik mijn horecazaak terug had geopend stapte Rudi Pillen hier binnen in Café au Lait", vertelt Kurt ... "hij was hier met een klant die een schilderij had besteld. In de eerste instantie had ik er niet meteen op gelet, want ik kende hem toen eigenlijk nog niet. Pas toen duidelijk was dat het wel degelijk Rudi Pillen, de grote kunstenaar was die hier aan één van de tafeltjes had plaatsgenomen, heb ik beide heren een koffie aangeboden ... en zo zijn we eigenlijk met elkaar in contact gekomen."

Rudi Pillen in zijn kunstenaarsatelier (foto 13 november 2008)

"Mijn fascinatie voor Rudi Pillen kon ik niet onder stoelen of banken steken, en dat was hem ook opgevallen tijdens onze eerste kennismaking", zegt Kurt. "Steeds vaker kwam hij hier over de vloer voor een babbel, tot hij mij op een dag uitnodigde om eens langs te komen bij hem thuis, hier net om de hoek in de Parkstraat. Vanaf dan ben ik pas een echte fan geworden van zijn werk ... de manier waarop hij aan het tekenen was in zijn atelier, gewoon vanuit de losse hand op een A4 blaadje met een wascootje, heeft me op dat moment enorm gecharmeerd. Ook als hij bij ons in de zaak kwam was hij steeds aan het tekenen, op een bierviltje, op een bordje, enz ... in enkele seconden kon hij een prachtige tekening neerzetten een echte gave had die man."

"Maar Rudi Pillen was meer dan dat", vertelt Kurt ... "hij was ook super intelligent, en kon boeiende verhalen vertellen over Congo waar hij een ruim aantal jaren van zijn leven heeft gewoond en gewerkt." N.v.d.r. Na zijn opleiding 'Beeldende Vorming' aan het Sint-Lucasinstituut in Gent trok Rudi Pillen in 1962 naar Afrika. Hij werd er tekenaar anatomie aan de faculteit geneeskunde van de universiteit van Lumumbashi, en stond ook in voor de opleiding van Zaïrese wetenschappelijke tekenaars.

"Onze gesprekken werden intenser en ik raakte ook steeds meer geïnteresseerd in zijn kunst. De eerste twee schilderijen van Rudi Pillen heb ik gekocht met de winst die ik had verdiend op een veiling. Nadien heb ik mijn collectie steeds verder uitgebreid, want mijn bewondering voor zijn werk maar ook voor de persoon Rudi Pillen werd steeds groter", vertelt Kurt. "Het laatste anderhalf jaar ging ik bijna wekelijks even bij hem langs op dinsdagvoormiddag op mijn congé dag als Café au Lait gesloten was. Meestal was dat voor een kwartiertje, maar soms raakten we zodanig aan de praat dat het kon uitlopen tot anderhalf uur", lacht Kurt.

"Tijdens één van die gesprekken is het idee ontstaan om te schilderen op voorwerpen", vertelt Kurt ... "Een aantal jaren geleden had ik een werk gezien van de kunstenaar Hannes D'Haese, een hond in polyester beschilderd met acrylverf. Ik vond dat prachtig en wilde Rudi Pillen overhalen om hetzelfde te doen met zeehonden. Eigenlijk had ik het idee om een project uit te werken met een viertal Blankenbergse kunstenaars ... Jin Stragier, Debbie Ballegeer, Kaat Vandermarliere en uiteraard mijn vriend Rudi Pillen. Bedoeling was om ze elk tien kunststoffen zeehonden te laten beschilderen en deze nadien te laten veilen voor een goed doel. In de eerste instantie leek Rudi niet geïnteresseerd ... dat was zijn wereld niet, Rudi schilderde enkel op doek. Het idee liet me niet los en ik wou Rudi alsnog overhalen om het eens te proberen. Ik had twee grote appels in polyester bij me die ik bij hem heb achtergelaten. Drie dagen later belt hij me op om te zeggen dat hij het een kans had gegeven en of ik eens wou komen kijken ... zelf was hij best tevreden over het resultaat, ik vond het schitterend!"

Rudi Pillen rosé champagne

"Nadien heeft hij nog één grote appel beschilderd en kort daarop is hij beginnen sukkelen met zijn gezondheid. Rudi had een kleine beroerte gehad en kon nog moeilijk de deur uit omdat zijn ene been niet zo goed meer meewou. Hij heeft zich laten onderzoeken, maar typisch voor zijn karakter, een ganse dag in het hospitaal was niets voor hem ... daar had hij echt geen patience voor, met als gevolg dat hij niet meer terug wou gaan voor verder onderzoek. Ik heb nog geprobeerd om hem te overhalen, maar dat is me niet gelukt. In die week heeft hij nog twee kleinere appels beschilderd en vernist. De zaterdag belt hij me op om te zeggen dat ze klaar staan, en daags nadien de zondagnacht op de maandag 24 maart is Rudi bezweken na een fatale beroerte."

"Zelf heb ik pas vernomen dat Rudi overleden was de dinsdag toen ik hem mijn wekelijks bezoekje bracht. Het was zijn dochter die de deur opende ... ze weende, papa was overleden. Ik was er echt ondersteboven van, maar heb op vraag van de familie er op dat moment niet veel ruchtbaarheid aan gegeven. Zijn overlijden is ook pas laat verschenen in de krant en op het internet. Zijn vrouw zei dat Rudi niet graag zou hebben gehad dat het meteen in de media zou komen. Typisch Rudi."

"Rudi dronk heel graag een glaasje rosé champagne, en echt waar ... de week voor zijn overlijden heb ik hem gevraagd of hij het tof zou vinden indien ik een Rudi Pillen champagne zou laten bottelen. Hij was meteen akkoord", zegt Kurt. "Nu, de champagne is er ... ik heb 240 flessen, waarvan de helft rosé, jammer dat Rudi het zelf niet meer kan meemaken. Op de fles staat een tekening, een zelfportret van Rudi met zijn naam eronder. Er zijn drie verschillende capsules, met telkens een afbeelding op van één van de drie appels die Rudi heeft beschilderd ... zeg maar zijn laatste werken. Voilà, dat is mijn verhaal ... ik ben er trots op dat ik Rudi Pillen, die een bijzonder, maar bovenal een mooi mens was van zo dichtbij heb mogen kennen."

Kurt Oosterlynck is blij dat hij eindelijk zijn verhaal mocht doen over de grote kunstenaar. Het was een lange en bij momenten emotionele babbel, een babbel over de vriendschap tussen twee totaal verschillende mensen. Het gesprek afronden doen we op passende wijze, typisch voor Kurt, met het ontkurken van een fles 'Rudi Pillen' rosé champagne ... we heffen samen het glas, kijken even naar boven en klinken op de mooie mens Rudi Pillen.

© www.krantvanblankenberge.be