Krant van Blankenberge | In de Kijker
Blankenberge: 02/08/2015 Kanaalzwemmer Etienne Van Audenaerde blikt terug op de grote oversteek Vandaag is het precies 40 jaar geleden dat onze stadsgenoot Etienne Van Audenaerde zich als lange afstandszwemmer waagde aan de grote oversteek ... het kanaal tussen Frankrijk en Engeland. Naar aanleiding van deze toch wel verbluffende prestatie hadden we een uitgebreide babbel met onze Blankenbergse kanaalzwemmer. Samen met hem brengen alle herinneringen van deze 2de augustus 1975 terug boven water.

Kanaalzwemmer Etienne Van Audenaerde blikt terug op de grote oversteek
Grasduinen in de fotoboeken. Herinneringen aan een roemrijke prestatie!

Het leven van de inmiddels 76 jarige Etienne Van Audenaerde staat voor het grootste deel in het teken van de zwemsport. Tot op de dag van vandaag maakt hij als hoofdtrainer deel uit van de Blankenbergse Zwemvereniging. Wekelijks vind je hem driemaal op de trainingen en dit reeds gedurende tientallen jaren. Maar, waar begon deze passie voor het zwemmen?

"Als kleine jongen van een jaar of zes, mijn ouders hadden destijds een groenten- en fruitwinkel in de Vissersstraat, mocht ik dagelijks van drie tot vijf uur naar het strand. Ik 'zwom' toen voor een tweetal uurtjes in een kelle. Zwemmen is veel gezegd ... het was eerder ploeteren als een hond", lacht Etienne.

"Zwemmen heb ik mezelf geleerd. De kellen werden steeds dieper tot ik me op de duur ook in zee waagde", vertelt onze stadsgenoot. "Op mijn tiende zwom ik van het staketsel naar de pier. Dat was toenmalig hoofdredder Henri Meesschaert niet ontgaan ... Jij moet ooit het kanaal zwemmen zei hij. Ik vroeg hem wat het kanaal was? Da's zwemmen van Frankrijk naar Engeland en jij zal dat kunnen je bent nooit moe. Deze woorden zijn altijd in mijn hoofd blijven spoken."

"Een twintigtal jaar later gingen we wekelijks met een groepje vrienden zwemmen in het zwembad in Hotel Maritime te Zeebrugge", vertelt Etienne. "Ook mijn broer Danny maakte deel uit van het gezelschap. Op een keer zei hij ... weet je nog wat hoofdredder Meesschaert je eens vertelde over het kanaal? Inderdaad, maar ondertussen ben ik al 34 jaar, zei ik. Wel, je bent in de fleur van je leven, zei Danny. Vanaf morgen start je met trainen, ik zorg voor de rest logistiek, financieel, alles."

Hoofdtrainer van de Blankenbergse Zwemvereniging
Kanaalzwemmer Etienne Van Audenaerde op zijn 76ste nog steeds hoofdtrainer van de Blankenbergse Zwemvereniging.

"Vanaf die dag heb ik twee jaar lang dagelijks getraind. Tijdens de wintermaanden twee uur per dag, in de zomer dagelijks een vijftal uur. Ik volgde strikt een Australisch programma van marathonzwemmers. 's Nachts om kwart voor vier stond ik op en om vier uur zwom ik reeds in zee. In de winter trainde ik in het zwembad van Wenduine waarvan ik de sleutel had en er dag en nacht mocht gaan zwemmen. Vanaf het voorjaar zocht ik andere locaties op want de ganse winter de tegeltjes van het zwembad zien passeren is om zot te worden. Ik trainde in het Blankenbergs vaartje en in de Fonteintjes. In het weekend zwom ik Brugge-Sluis. Mijn broer begeleidde me dan met de fiets", vertelt Etienne.

De meeste zwemtrainingen vonden echter plaats in de Noordzee, want daar moest het uiteindelijk gebeuren. Alweer kon Etienne daarvoor rekenen op zijn broer Danny die beschikte over een boot. "We gingen redelijk ver in zee om te wennen aan het koude water. Tijdens de training opbouw moest ik ook aanvetten, het zeewater bedroeg amper 13 graden", vertelt Etienne. "Ik zwom ofwel van Blankenberge naar Middelkerke of van Blankenberge naar Cadzand, al naargelang de stroming."

Etienne werd medisch uitstekend begeleid. Dagelijks mocht hij binnenwippen bij zijn huisarts Firmin Mortier in Lissewege. Om de twee maanden ging hij naar de Vrije Universiteit van Brussel bij de afdeling sportgeneeskunde. Ze volgden Etienne maar al te graag, een marathonzwemmer kregen ze immers niet elke dag over de vloer. "Ze waren soms mee aan boord tijdens de zee-trainingen en namen lactose en hart testen af", zegt Etienne. "Ze constateerden dat ik geen Eddy Merckx hart had maar wel een taai hart voor lange afstanden. Als mijn turbo aansloeg was ik weg voor een dag", lacht Etienne.

lees deel 2

© www.krantvanblankenberge.be