Krant van Blankenberge | In de Kijker
Blankenberge: 09/07/2015 Ronny Cattoor 54 jaar ten dienste van de Zeewijding Nu zondag vindt in Blankenberge de jaarlijkse zeewijding plaats die dit keer wordt bijgewoond door koningin Mathilde. Traditioneel gebeurt deze plechtige eucharistieviering op het strand ter hoogte van het Oosterstaketsel recht tegenover de Vuurtoren, maar ooit was het anders.

Een zeewijding is een katholiek gebruik waarbij de zee wordt gezegend en dat van oudsher wordt toegepast aan de Vlaamse kust. Dit gebruik heeft zijn ontstaan te danken aan de vele kleine vissersgemeenschappen van weleer. Met de wijding van de zee gedenkt men vooral de op zee gebleven vissers en wordt er bescherming gevraagd voor hen die op zee gaan. Verschillende badplaatsen aan onze kust organiseren jaarlijks een zeewijding. Blankenberge is veruit de bekendste mede te danken aan de rechtstreekse uitzending op televisie.

Stadsgenoot Ronny Cattoor 54 jaar ten dienste van de Zeewijding
Stadsgenoot Ronny Cattoor 54 jaar ten dienste van de Zeewijding.

Voor de reportage die we willen maken over de zeewijding hebben afgesproken met onze stadsgenoot Ronny Cattoor, van beroep godsdienstleraar en sinds een tweetal jaar op rust. Als regieassistent is Ronny sedert een groot aantal jaren één van de belangrijke schakels binnen de organisatie van de zeewijding. De start van zijn lange carrière bij dit plechtig gebeuren dateert van meer dan vijftig jaar geleden.

"Ik was amper zes jaar en zat in het derde kleuterklasje wanneer ik kindje Jezus mocht uitbeelden", vertelt Ronny Cattoor. "De zeewijding in Blankenberge werd in die tijd voorafgegaan door een sacramentsprocessie die vertrok vanuit het klooster van de zusters van Sint-Jozef in de Molenstraat. Vandaar ging het richting Sint-Rochuskerk waar de deken en de priesters zich na de hoogmis met de monstrans aansloten bij het gezelschap."

"Na de ommegang door 't Steedje en een groot deel van de Zeedijk hielden we halt ter hoogte van waar zich nu de King Beach bevindt", vertelt Ronny. "Daar was een bescheiden podium met een klein altaarje waar er enkele gebeden werden voorgelezen en godsdienstige liederen werden gezongen. Aan het eind van de plechtigheid zegende de deken met de monstrans de zee en de vele vissersboten die zich voor de kust hadden gepositioneerd. Ook in die tijd kon de zeewijding rekenen op heel veel belangstelling."

"Het jaar daarop liep ik opnieuw mee in de processie, dit keer echter als eerste communicantje. In de jaren '60 vond de zeewijding namelijk plaats tijdens de maand juni op sacramentszondag", zegt Ronny. "Vanaf dan heb ik steeds deelgenomen als figurant in verschillende rollen, al naargelang in welke klas je toen zat in het college. Als je geluk had vanaf het vierde of vijfde leerjaar bij meester Van Dycke mocht je meedoen met de groep van Tarsicius. In dit verhaal zat er vrij veel actie en dat vonden we als kind natuurlijk heel erg spannend."

In 1970 is deken Georges Joris Fenaux in de Parochie Federatie Blankenberge aangesteld als nieuwe deken. "Met zijn komst kwam ook de eerste omschakeling in het gebeuren van de zeewijding", vertelt Ronny Cattoor. "De deken vond de plechtigheid wat verouderd en stelde voor om er iets nieuws van te maken. De processie werd achterwege gelaten en vervangen door een godsdienstig schouwspel, een misviering, op het strand zelf. Dat ging toen door ter hoogte van wat men toen in de volksmond 'de moderne bings' noemde. Deken Fenaux zag het groots en huurde een bekende regisseur in, Remi Van Duyn. In die tijd traden er ook bekende groepen op, onder andere het gezelschap van Olivia Geerolf en als ik me niet vergis de dansgroep van Jeanne Brabants. Het inschakelen van dergelijke gezelschappen viel echter niet in goede aarde bij een deel van de Blankenbergse bevolking. Mensen die reeds jaren hadden meegelopen in de processie waren plotseling overbodig geworden. 'We zijn enkel nog goed om te komen kijken', klonk het."

"In die tijd was ik nog steeds figurant", vertelt Ronny. "In 1974 arriveerde onderpastoor Piet de Zeger in Blankenberge. Hij werd door deken Fenaux meteen ingeschakeld als organisator van de zeewijding naast Remi Van Duyn die regisseur bleef. Piet de Zeger die al vlug begrepen had dat ook de Blankenbergse groepen belangrijk waren voor de uitstraling van de plechtigheid, vertrouwde de repetities van deze gezelschappen toe aan mij en mijn goede vriend Peter Gadeyne."

"Op een gegeven ogenblik overleed regisseur Remi Van Duyn", zegt Ronny. "Het jaar nadien nam zijn dochter zijn taak over, maar dat lukte eigenlijk niet zo goed. Vandaar dat Piet de regie voor zijn rekening nam en mij inschakelde als zijn rechter hand. Zo ben ik destijds in de regie gerold."

lees deel 2

© www.krantvanblankenberge.be