Krant van Blankenberge | François Driessens vertelt ...
30/08/2016 - Auteur: François Driessens Fin de saison François Driessens vertelt ... Het is bijna zo ver. De lang verwachte zomervakantie voor de schoolgaande jeugd is voorbij. Deze week worden de boekentassen uit gehaald en vanaf donderdag verschijnen ze terug in het stadsbeeld. De jongens en meisjes, al dan niet beladen met boeken, sportzakken en allerhande schrijfgerief. Eén iets steekt daar op straat niet in. Dat is de iPad. Die wordt angstvallig in de hand gehouden want het zou maar eens gebeuren dat je een berichtje krijgt van iemand en dat je het niet onmiddellijk gezien zou hebben. Mens, dat is voor hen een nationale ramp.

Voor de meesten zit ook de tijd van de vakantiejob er op. Je zou er steendood vermoeid van raken. Deze die in juli een job hadden, dat zijn de gelukkigen. Die konden in augustus naar de festivals zoals Pukkelpop. Zij worden met jaloerse blikken bekeken door hun klasgenoten die in augustus dienen te werken. Wees gerust, naar festivals gaan is ook zeer vermoeiend. Zo vermoeiend zelfs dat ze soms verplicht zijn om hun tent op de weiden achter te laten omdat ze over vermoeid zijn van naar de muziek te luisteren of ... je weet wel wat jongeren nog meer doen dan naar muziek luisteren als pa en ma kilometers van hen verwijderd zijn. Je moet maar in de zomer je ogen eens de kost geven in onze badstad.

Bloemenstoet 1999 met commissaris André Marmenout André en de hoofdinspecteurs Michel Levecke Michel en Michel Callier.
    Naast de dienstwagen stapt hoofdcommissaris Charles Franck.
Bloemenstoet 1999 met commissaris André Marmenout André en de hoofdinspecteurs Michel Levecke Michel en Michel Callier. Naast de dienstwagen stapt hoofdcommissaris Charles Franck.

Wat de vakantiejobs betreft is alles nu strikt gereglementeerd. De studenten mogen maar een x aantal uren werken op een dag, hebben recht op rustdagen en kunnen terecht bij allerlei instanties die hen met raad en daad bij staan. Wanneer ik, net al veel leeftijdsgenoten, begon aan een vakantiejob was dit vaak voor twee maand. Een vaste uurregeling bestond niet, wat wil zeggen dat niemand wakker lag of je nu 8, 10 of 12 uur werkte.

Voor deze die mij niet geloven, zal ik er nu nog een schepje bij doen. Wanneer ik in 1967 bij de politie startte werden de rustdagen geschrapt van 1 juli tot op de dag van de bloemenstoet. Er werd verondersteld dat er tijd genoeg was in de kalme winterperiode om te rusten. Met de kinderen enkele dagen op reis gaan tijdens de schoolvakantie kon niet. Het uniform bestond uit broek, vest, gesloten hemd met das en kepie, ongeacht of het nu koud of snikkend heet was. Het was dan ook normaal dat wij op warme dagen verschrikkelijke dorst hadden. Gelukkig waren er heel wat brave zielen in stad die ons uit de nood hielpen door ons iets fris aan te bieden. Ik moet zeggen dat wij die brave zielen heel goed wisten wonen. Ik moet eerlijk blijven. Dit wil niet zeggen dat wij zonder kepie en zonder das plots vergeten waren waar wij in ons steedje terecht konden.

Wij hadden ook onze twee handen vrij om met onze fietsen door stad te rijden want er bestonden nog geen iPads. Wij hadden zelfs geen radio om in contact te komen met het bureel. Wij waren dus terug aangewezen op die reeds eerder genoemde 'brave zielen' waar wij gebruik konden maken van hun telefoon. Gezien wij beide handen vrij hadden konden wij telefoneren met de rechterhand en genieten van iets fris met de linkerhand. Dus, zeg nu maar dat het vroeger niet praktischer was dan nu.

François Driessens


Op foto v.l.n.r: Vooraan Norbert Van Walleghem Norbert en Herman De Cock.
    Achteraan Charles Franck en André Marmenout.
Op foto v.l.n.r: Vooraan Norbert Van Walleghem Norbert en Herman De Cock.
Achteraan Charles Franck en André Marmenout.
© www.krantvanblankenberge.be